By 20 januari 2015 Read More →

Enig kind? Dat vind ik echt zielig!

Is het bewust kiezen voor één kind egoïstisch? Krijgt jouw kind last van het enig kind zijn? Onderzoek wijst uit er is nauwelijks verschil. Lees Dennis' openhartige column.

“Zeg Dennis, hoe gaat het eigenlijk met jullie zoontje?” Ik vertel enthousiast hoe goed hij het doet in groep 3. “Groep 3 al? Hoe oud is hij inmiddels?” Ik geef antwoord en voel de volgende vraag al aankomen. “Ruim 6 jaar! Tjonge! Wordt het dan niet hoog tijd voor een tweede?”

Ik besluit er een rebels antwoord in te gooien: “Nee. Want het lukt niet.” Bij de andere partij staat het schaamrood binnen luttele secondes op de kaken. Ik grijns, verontschuldig me en meld meteen dat ik een grapje maak… Okay, enigszins fout is mijn reactie wel. Dat klopt. Ik ben het met je eens. Maar toch ga je als ouder van één kind uiteindelijk ooit wel eens zo ver dat je een dergelijk bot antwoord geeft. Waarom? Men stelt mij al jaren dezelfde vraag. Of in andere varianten zoals: ‘goh, hebben jullie máár één kind?’, ‘enig kind, dat is toch zielig?’, ‘joh, je bent al 40, wacht je niet te lang?’. et cetera. Tja, dat legitimeert mijn rebelse reactie misschien toch wel enigszins…

Opgroeien zonder broers en zussen
Ooit is er een Amerikaanse hoogleraar en psycholoog  geweest die stelde dat ‘enig kind zijn een ziekte is’. Indertijd (en we hebben het over meer dan een eeuw geleden), zei deze meneer G. Stanley Hall dat opgroeien zonder broers en zussen alleen maar negatieve effecten heeft op een kind. En dat was indertijd misschien ook wel de algemeen heersende opvatting. Maar inmiddels zijn er echter zeer veel onderzoeken gedaan, waaruit blijkt dat dit niet zo is. Neem de Amerikaanse onderzoekers Polit en Falbo. Die hebben 141 studies vergeleken waarin de persoonlijkheid van een enig kind beschreven werd. De conclusie die ze trokken? Enig kinderen zijn niet anders als het gaat om kenmerken als dominantie, zelfwaardering, tevredenheid, populariteit, sociale deelname, volwassenheid, zelfcontrole, zelfwaardering en relatie met ouders. Sterker: als er al verschillen gevonden werden, dan waren die klein en vielen ze meestal juist gunstig uit voor de enig kinderen.
Eén eigenschap was overigens weldegelijk anders. Een enig kind heeft namelijk sterker de wens om te presteren en willen werken om iets te bereiken. Anders gezegd: hun prestatiemotivatie is gemiddeld gezien hoger. John Lennon? Mahatma Gandhi? Al Pacino? Jean-Paul Sartre? Leonardo da Vinci? Isaac Newton? Ansel Adams? Elvis Presley? Need I say more? Job staat vooralsnog in een mooi rijtje, lijkt me.

Enig kind syndroom

Toch weet ik dat men het tegenwoordig ook vaak heeft over het ‘enig kind syndroom’. Over dat alleen zijn ‘super zielig’ is voor een kind. Over dat ouders hun enige kind gemiddeld genomen veel meer verwennen. Over dat enige kinderen zichzelf doorgaans moeilijker alleen kunnen vermaken. Toch is dat niet altijd waar. Als ik zie hoe braaf mijn zoon op dit moment met Playmobil speelt, terwijl ik deze column schrijf; niets aan de hand, lijkt me! Okay, hij praat nogal veel in zichzelf tijdens zijn zelf verzonnen spelletjes, maar dat ervaar ik niet perse als storend. Eerder als creatief. En over dat verwennen? Tja, ik vind eerlijk gezegd dat je daar als ouder zelf bij bent.
Alsnog toch een kind? Natuurlijk denk ik er vaak over. Natuurlijk hebben mijn partner en ik het er best wel eens over. Voor de duidelijkheid: ja, ook ik zou het, net als al die mensen in mijn omgeving (‘Joh, het is zóóó leuk, meteen doen, man!’) zeker wel leuk vinden. Maar aan de andere kant moet ik zeggen: ik vind het perfect zoals het nu is. Daarbij vraag ik me vaak af of ik van een eventuele tweede net zo veel zou kunnen houden als van onze prachtige 6-jarige zoon. Ik kan me namelijk bijna niet voorstellen dat ik zo veel liefde in me heb.

Tenslotte wil ik voor al die mensen die me bovenstaande vraag ooit nog eens gaan stellen, eindigen met de reactie: ‘zeg nooit, nooit’. Als het überhaupt lukt natuurlijk…

Noot redactie:

Heb jij ook één kind? Welke vragen zijn aan jou gesteld? Laat het ons weten op Facebook.

enig kind syndroom, enig kind, enig kind echt zielig

Comments are closed.

Posted in: Opvoeden
Dennis Dekker

Auteur:

Dennis is eigenaar van het bedrijf Media Magneet. Bij dit mediabureau is hij actief als (online) tekstschrijver, journalist en fotograaf. Hij woont in Epe samen met Nicole en is vader van -het allerbeste blogonderwerp ever- Job (2008). Dennis is zoals hij zelf gekscherend zegt ‘dol op hobby’s’. Naast fotograferen, hardlopen en mountainbiken, speelt hij in een band, luistert ook graag naar muziek en bezoekt frequent concerten en festivals. Verder schrijft hij maandelijks recensies over nieuwe albums en verhalen over artiesten en liedjes.

Simple Share Buttons