Manon de Jong – MoodKids https://www.moodkids.nl hét meest complete online magazine voor de allerleukste moeders & vaders. Sun, 30 Oct 2016 18:54:59 +0000 nl hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.4.2 6 redenen waarom jij een goede moeder bent https://www.moodkids.nl/thema/zwanger-baby-thema/2016/02/08/6-redenen-waarom-jij-een-goede-moeder-bent https://www.moodkids.nl/thema/zwanger-baby-thema/2016/02/08/6-redenen-waarom-jij-een-goede-moeder-bent#respond Mon, 08 Feb 2016 09:00:02 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=24888 Ik had vandaag zo’n dag dat ik een boxershort van mijn Lief aan moest omdat ik zo snel geen schoon ondergoed kon vinden (god, ik hoop echt dat ik niet de enige ben die dat gebeurd). Onmiddelijk hoorde ik de stem van mijn moeder: “Zorg altijd dat je schoon ondergoed aanhebt, want als je een […]

The post 6 redenen waarom jij een goede moeder bent appeared first on MoodKids.

]]>
Ik had vandaag zo’n dag dat ik een boxershort van mijn Lief aan moest omdat ik zo snel geen schoon ondergoed kon vinden (god, ik hoop echt dat ik niet de enige ben die dat gebeurd). Onmiddelijk hoorde ik de stem van mijn moeder: “Zorg altijd dat je schoon ondergoed aanhebt, want als je een ongeluk krijgt…”.

Alsof de ambulance broeders zich daarover verbazen als je met een klaplong en open been breuk op de brancard ligt. Ik wil maar zeggen, mijn moeder treft geen blaam. Die heeft haar best met mij gedaan. Ik maak er helemaal zelfstandig een ratjetoe van af en toe. Andere dagen gaat iedereen in matchende outfit, met lunch, schoongewassen en gepoetst gebit op pad en je hebt dagen als deze. Ik kon wel een pick me up gebruiken en zo’n dag heb jij vast ook wel eens. Daarom deze zes. Because you’re worth it!

6 redenen waarom jij een goede moeder bent

1. Multitasken is je middle-name
Goed, het gaat niet altijd even geweldig (grote mensen tandpasta op de tandenborstel van je peuter terwijl jij je aan het opmaken bent, sorry schatje!) maar voor het overgrote deel gaat het goed. Eten koken terwijl je de baby aan het eten geeft en knutselt met de oudste is voor jou een eitje.

2. You are still standing
Het kan zijn dat je het getroffen hebt met je kindje (vlotte bevalling, eten/drinken/groeien gaat goed, baby slaapt al sinds hij zes uur oud is ‘s nachts door) maar het kan ook zijn dat je het minder getroffen hebt: Je kunt je de laatste keer dat je zes uren onafgebroken geslapen hebt niet herinneren, de roze/blauwe wolk is nergens te bekennen en you are running on empty. Alle koffie in de Melkweg zou nog geen deuk slaan in je slaapgebrek, maar jij houdt vol (ook al is het soms amper). Je staat op, geeft de oorzaak van je slaapgebrek een dikke kus en doet je ding: lachen/dansen/vrijen/ruziemaken/koken/wassen/werken/enz. You asskicker you!

3. Je bent je kind nog nooit ergens vergeten
High five! En dan vergeten we die keren dat je wegreed met je kind in de auto, maar nog los in de autostoel gewoon (of ben ik de enige ontaarde moeder van wie de maxi cosi soms wel heel erg meebeweegt in bochten?).

>> lees ook: dingen die je over jezelf leert als je moeder wordt <<

4. Je snapt je kind
Als je dreumes aan de eettafel zit te jammeren en soortemet van klinker-klanken laat horen zegt je Lief: “Ja, dat is een vork schat. Heel goed.” Jij staat op, loopt naar het kastje, terwijl de mensen aan tafel je verbaasd na staren en komt terug met de Woezel en Pip vork. Waarop de dreumes heel tevreden verder eet. Want dat bedoelde hij met “ah pppfrr eh mama”. Jij snapt dat!

6 redenen waarom je een goede moeder bent

5. Je kusjes
Ik wil de vaders niet te kort doen, want zij doen heel vaak niet onder voor de moeders, maar op het gebied van kusjes moeten ze toch het onderspit delven. Mama’s kusjes zijn een soort Biotex voor de ziel, ze lossen bijna alles op. Van kleine pijntjes (een hersenschudding en een tand door de lip) tot de drama’s van wereldformaat (Blaze en de monsterwielen zijn er niet op zoals je beloofd had) een kusje van Mama en lekker bij haar op schoot kruipen en de tranen drogen meestal vlug.

6. Je kind vind jou de allerbesteliefstecoolstemooistestoerste moeder van het universum
Tenminste, als ze nog geen tien zijn. Serieus, het dondert je kind echt niet of je uitgroei hebt, of dat je nagellak er eigenlijk al een week te lang op zit. Zolang jij Chase van Paw Patrol speelt, af en toe pannenkoeken bakt en met ze de hoogste blokkentoren bouwt, zit je geramd. Als je dan ook nog ondersteboven aan het klimrek hangt, scoor je serieuze cool-punten bij je nageslacht. En terecht, want holy cow sister: jij doet het echt fantastisch!! Jij bent een goede moeder!

>> Heb je Manon’s artikel baby 1 versus baby 2 al gelezen? <<

The post 6 redenen waarom jij een goede moeder bent appeared first on MoodKids.

]]>
https://www.moodkids.nl/thema/zwanger-baby-thema/2016/02/08/6-redenen-waarom-jij-een-goede-moeder-bent/feed 0
4 Baby- en bevallingsverhalen die je wél had willen weten https://www.moodkids.nl/thema/zwanger-baby-thema/2016/01/23/bevallingsverhalen Sat, 23 Jan 2016 09:00:49 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=24493 “Nou, dat had je me best van tevoren kunnen vertellen”,  vond mijn pas bevallen vriendin toen we het over tepelkloven hadden. Ik wilde natuurlijk best al mijn baby- en bevallingsverhalen vertellen, maar ik wilde haar ook niet van haar roze wolk jagen. “Oh wat fijn dat ze zo goed aan de borst drinkt. Nou, pas […]

The post 4 Baby- en bevallingsverhalen die je wél had willen weten appeared first on MoodKids.

]]>
“Nou, dat had je me best van tevoren kunnen vertellen”,  vond mijn pas bevallen vriendin toen we het over tepelkloven hadden. Ik wilde natuurlijk best al mijn baby- en bevallingsverhalen vertellen, maar ik wilde haar ook niet van haar roze wolk jagen. “Oh wat fijn dat ze zo goed aan de borst drinkt. Nou, pas maar op hoor. Voor je het weet moet je in een washandje bijten, omdat het aanleggen zo zeer doet door die tepelkloven.”

Maar goed, u vraagt, wij draaien. Vier dingen die je vriendinnen je zouden moeten vertellen voor de bevalling.

Baby- en bevallingsverhalen die geen sprookje zijn

1.Aambeien doen pijn
Ja, ik dacht ik gooi hem er gelijk maar in. Nee, niet álle vrouwen krijgen ze, net als dat er vrouwen schijnen te zijn die geen striae-souvenirs hebben overgehouden aan de zwangerschap. Maar veel vrouwen krijgen ze (de aambeien dus, de striae ook trouwens) en ze doen mothertrucking pijn. Heb ik gehoord. Van een kennis.

Heeft te maken met weeën, persdrang en druk. Mocht je ongeschonden door de bevalling gekomen zijn, dan kun je ze tijdens het herstellen ook nog oplopen. Hoe het precies komt is nogal medisch, maar je kunt het voorkomen door te zorgen dat je stoelgang zacht blijft. Doe er je voordeel mee. En de tip van de week (van die kennis): Wees niet eigenwijs en haal tegelijk met je kraamverband en die vier miljoen hydrofiele luiers, hallo nesteldrang, ook gelijk een tube curanol. You can thank me later!

2. Borstvoeding gaat niet altijd vanzelf
Op Instagram zie je foto’s voorbij komen van moeders in lange witte jurken met bloemenkransen in het haar, die zittend in een bloemenveld bij ondergaande zon hun kinderen sereen voeden.

vrouw borstvoeding bloemen, bevallingsverhalen

Zo zag het er bij mij thuis niet altijd uit. Het leek vaker op de lancering van een hippe ontwerper bij de H&M: to-ta-le chaos! Peuter die dan plassen moet. Melkvlekken in je shirt die je vervolgens maar uitdoet zodat je rustig kunt voeden en dat dan natuurlijk nét de postbode aanbelt om een pakje te bezorgen. En je dan ook nog met je net schone sokken in de kattekots gaat staan. Dat zeg maar.

Vooral bij de eerste is het vaak een beetje zoeken. Welke houding werkt, hoe stop je het lekken van de andere borst (hallo strandlaken) en hoe krijg je de baby aan de borst zonder dat je zijn snoetje vol melk sproeit (hallo overproductie)? In de categorie ironisch. Hoe bizar is het dat je eindelijk de felbegeerde volle boezem hebt, maar dat ze kneiterhard aanvoelen en kneiterzeer doen (hallo stuwing). Maar uiteindelijk, na al dat gesodemieter komt het moment dat je hup je baby aan de borst legt, terwijl je de was aan het opvouwen bent en het gras maait. Oefening baart (lol) kunst. Of een fles geeft. Ook helemaal goed.

3. Het is oké om nee te zeggen tegen visite
En om ze te vragen hun handen te wassen voor ze de baby vasthouden. Je voelt je misschien verplicht om je collega’s uit te nodigen, of je denkt dat het handig is om mensen in de kraamweek uit te nodigen omdat de Kraamengel er dan nog is. En dat mag natuurlijk allemaal, maar het hoeft niet. Als jij en je niet-bevallen wederhelft met wallen onder je ogen lopen waar de H.M.S. Amsterdam zonder moeite zou kunnen aanleggen en je gaat van voeding naar voeding dan is het prima als je reageert met: “Hé, wat leuk dat je wil langs komen. Vandaag/deze week/2016/deze eeuw komt niet zo goed uit. Ik app je eventjes voor een nieuwe afspraak”. Echt, een baby is niet binnen twee weken over de houdbaarheidsdatum.

Lees ook: kraamvisiteregels die iedereen moet kennen

4. Smeer ’s ochtends je lunch
“Huh? Maar ik ben toch de hele dag thuis?”, hoor ik je denken. Dat klopt, maar dat wil niet zeggen dat je de tijd hebt voor luxe-activiteiten als plassen, eten of douchen. Tenminste, niet zodra de Kraamengel weg is en de kraamman weer aan het werk. Toen mijn zus belde – tijdens die eerste week dat ik alleen was met de Baby- kwam ze niet meer bij van het lachen toen ik bekende dat ik niet eens tijd had om eventjes rustig een broodje te eten.

Nu ik twee kindjes heb snap ik ook bij Gucci niet waar ik het dan zo druk mee had, maar toen had ik het heul druk. Met voeden, in slaap wiegen, samen in het grote bed in slaap vallen, foto’s maken (prioriteiten) en weer voeden. Ik had het druk.

(c) Can Stock Photo

The post 4 Baby- en bevallingsverhalen die je wél had willen weten appeared first on MoodKids.

]]>
Meisjes kunnen dat niet? Écht wel! https://www.moodkids.nl/opvoeden/2016/01/03/meisjes-kunnen-dat-niet https://www.moodkids.nl/opvoeden/2016/01/03/meisjes-kunnen-dat-niet#respond Sun, 03 Jan 2016 09:00:50 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=24033 “Dat kun jij niet. Jij bent een meisje!” aldus een jongetje in de speeltuin tegen mijn dochter. Van het woord “feminisme” kreeg ik altijd een beetje jeuk. Dan moet ik denken aan tuinbroeken (en niet van die hippe), ongeschoren oksels en boze mevrouwen. Een behoorlijk achterhaald concept dacht ik, feminisme. Totdat ik een interview zag […]

The post Meisjes kunnen dat niet? Écht wel! appeared first on MoodKids.

]]>
“Dat kun jij niet. Jij bent een meisje!” aldus een jongetje in de speeltuin tegen mijn dochter. Van het woord “feminisme” kreeg ik altijd een beetje jeuk. Dan moet ik denken aan tuinbroeken (en niet van die hippe), ongeschoren oksels en boze mevrouwen. Een behoorlijk achterhaald concept dacht ik, feminisme. Totdat ik een interview zag van Hilary Clinton..

meisjes kunnen dat niet


Feminisme achterhaald

Achterhaald vond ik dat feminisme. Totdat ik een interview zag van Hilary Clinton (Hilary for President!) en de interviewer haar vroeg welke ontwerper haar favoriet was. Verbaast vraagt ze: “Klédingontwerper?” waarop ze met de eye-opener van het jaar kwam. “Zou je dat een man ook vragen?” Nee, de interviewer dacht niet dat hij dat aan een man zou vragen. Ook vroeg de media in Amerika zich af of Hilary zich nog wel op het mogelijke Presidentschap zou kunnen concentreren nu ze Oma zou worden. Dat hebben ze zich bij Mitt Romney, voormalig Presidentskandidaat en een kinderboerderij vol kleinkinderen, nooit afgevraagd.

Zo achterhaald is feminisme dus niet. Ja, vrouwen kunnen in Nederland sinds 1922 (!!) stemmen en zijn sinds de jaren ’70 baas in eigen buik. Maar er zijn nog 1001 dingetjes waarmee we onze dochters subtiel wijzen op de verschillende verwachtingen en kwaliteiten van jongens en meisjes.

Zo hoort mijn dochter vaak “Wauw, wat heb jij een mooie jurk aan” of “Wat heb jij mooie witte krullen!” Terwijl mensen tegen mijn zoontje zeggen: “Zo, jij bent een stoere vent!”. Wat zou mijn dochter hieruit concluderen kunnen?

Als je die (niet zo) subtiele signalen gaat zien, vallen je er steeds meer op. Hoezo is Lego Duplo voor meisjes roze en paars? Hier is de lievelingskleur geel. Waarom zie je in speelgoedreclames veel poppenmoeders en jongens-bouwvakkers, maar geen meisjes-astronauten en jongens-ballerina’s?

De media heeft zoveel invloed op hoe kinderen spelen en zichzelf en elkaar bekijken. Door bijvoorbeeld met je kind samen t.v. te kijken en te bespreken wat je ziet kun je stereotypen benoemen. Een (half)blote meneer/mevrouw op een bushokje kun je negeren en hopen dat ze het niet opvalt (het valt ze wel op), maar je kunt het ook bespreken.

Stereotypen zijn overal, daar kun en hoef je ze niet voor te behoeden, maar door het gesprek aan te gaan en vragen te stellen kun je verduidelijking bieden en een ander perspectief bieden.

Moeten van mij nou al die paars-roze glitterdingen op een brandstapel en is bij mij thuis alleen nog gender-neutraal antroposofisch speelgoed toegestaan? Welnee, maar het is wel belangrijk om je bewust te zijn van de signalen die onze dochters en zonen krijgen.

Zolang opmerkingen als “je rent als een meisje” als belediging bedoelt zijn hebben we wat mij betreft nog wel wat werk aan de winkel. Wereldberoemde voetbalster Mia Hamm had overigens een briljante comeback: “Ik zei tegen de coach dat als hij wat harder zou gaan, hij ook zou kunnen rennen als een meisje.”

Dus, ik noem mezelf vanaf nu feministe. Iemand die mannen en vrouwen, jongens en meisjes, niet als hetzelfde ziet, maar wel als gelijkwaardig. Met recht op hetzelfde salaris, dezelfde voordelen, dezelfde hoeveelheid respect en controle over hun eigen lijf.

En ik heb mijn dochter als lichtend voorbeeld. Haar antwoord op de opmerking in de speeltuin was steengoed.

Ze was eerst een beetje verbaasd, maar zei vervolgens: “Tuurlijk wel. Meisjes kunnen alles. Net als jongens.”

En zo is het maar net! *high five*

The post Meisjes kunnen dat niet? Écht wel! appeared first on MoodKids.

]]>
https://www.moodkids.nl/opvoeden/2016/01/03/meisjes-kunnen-dat-niet/feed 0
Sinterklaas-parafernalia https://www.moodkids.nl/thema/sinterklaas/2015/11/29/sinterklaas-parafernalia https://www.moodkids.nl/thema/sinterklaas/2015/11/29/sinterklaas-parafernalia#respond Sun, 29 Nov 2015 09:00:36 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=23617 Ik houd er zo van. Van kriebels in mijn buik en de lichtjes in háár ogen. Haar rode wangen en loopneus terwijl we op de haven vol spanning afwachten of de Sint ons dorpje aan het IJsselmeer wel kon vinden. En dan haar kreten van geluk als ze eindelijk Pakjesboot 13 ontdekt met de Sint […]

The post Sinterklaas-parafernalia appeared first on MoodKids.

]]>
Ik houd er zo van. Van kriebels in mijn buik en de lichtjes in háár ogen. Haar rode wangen en loopneus terwijl we op de haven vol spanning afwachten of de Sint ons dorpje aan het IJsselmeer wel kon vinden. En dan haar kreten van geluk als ze eindelijk Pakjesboot 13 ontdekt met de Sint aan dek. Ik ben nogal van het emotionele, en stond met brok in de keel te genieten van haar plezier.

Dit jaar maakt mijn dochter voor het eerst bewust Sinterklaas mee en wij genieten volop met haar mee. “Gelukkig” begon de feestvreugde dit jaar vroeg. Terwijl we nog “met zonder mouwen” en op slippers rondliepen lagen de eerste Sint producten al in de schappen.

Sinterklaas-parafernalia
Nou ben ik niet zo van de principes, daar moet je toch vaak op terugkomen en het is zo’n gedonder, maar één waar ik jaren voor stond is: voor 1 december geen Sinterklaas-parafernalia in huis. Inmiddels (zie, daar ga je al) is het aangepast naar: Voordat Sinterklaas in het land is komt er hier geen pepernoot in. Betekende dus dat ik dit jaar vanaf 17 september met oogkleppen op door de supermarkt loop. Helaas doen mijn huisgenoten dat niet en is het een gevecht tegen de bierkaai. Nou vermoed ik dat mijn Lief een illegale pepernoten-handelsroute gevonden heeft, want ik vind al weken op onverklaarbare wijze pepernoot kruimels overal.

En nu krijgt onze spring-int-veld volop mee wat er op Sinterklaas-gebied om haar heen gebeurd en dat is soms best heel lastig. Drie voorbeelden:

#1 Sint op TV – Heb je bijvoorbeeld weleens t.v. gekeken rond deze tijd? “Oh Mama. Baby Born! Die wil ik heel graag.” “Je houdt van poppen hè? We kunnen hem op je verlanglijstje zetten, dan kun je hem aan Sinterklaas vragen.” “MAMA! Playmobil ziekenhuis, die wil ik ook graag!” “Ah, wat een mooie. Nou, die zetten we ook op je lijstje. Maar we kunnen niet alles kiezen wat we willen hè, Sinterklaas moet voor alle…” “En een trein, kijk Mama een trein!” “We zetten de t.v. even uit schat.”

Sinterklaas-parafernalia

#2 Piet in de stad – Of voor je plezier naar de stad geweest? Ik beschouw het deze dagen een beetje als een hindernisbaan. Ik klink een beetje als een Zeur-Piet nu en begrijp me niet verkeerd, ik vind het een heerlijke tijd, maar ik kan al die prikkels amper verwerken, laat staan mijn mini-Pietje. De winkelstraat. Het begint bij de auto/vliegende olifant/kinder-deathtrap bij de drogist. “Daar is de autooo!” als je die gehad hebt (en ik oordeel niet als het je een euro gekost heeft), dan zijn er de Pietjes die het winkelend publiek vermaken en je kind een hartverzakking bezorgen. Tenminste, die van mij moet niks van de jolige figuren weten en neemt zelfs de aangeboden pepernoten niet aan. De etalages moeten ook minstens een kwartier bestudeert worden en aanvullingen voor het verlanglijstje worden opgesomd. Ben je de winkel door en sta je on de rij voor de kassa bestaat de kans dat het geduld van je kindje op is. Op. Natuurlijk duurde het langer dan je verwacht had en hoor je jezelf verontschuldigend zeggen: “Ja, nou, ze is moe hoor. En het is tijd voor een broodje. Hè, schat?” terwijl je inwendig baalt van je winkelstrategie.

#3 Hoe zit dat? – Of je kindje naar bed brengen vanaf het moment dat Sinterklaas in het land is. Die vragen… Wanneer komt Zwarte Piet Mama, hoeveel centjes heeft Sinterklaas, hoe komt Zwarte Piet binnen, hoe kan ‘ie alles horen, en het meest belangrijk: Waar is de stal van Amerigo?

Maar oh, het is al die suiker-driftbuien en overprikkelde time-outs (of time ins) wat mij betreft allemaal zo waard. Die snoetjes als ze op hun knietjes voor hun laarzen (want daar kunnen meer pepernoten in) zingen, of het gehups naast je bed of ze al naar beneden mogen, de miljoenen tekeningen die gemaakt worden. Ik houd er zo van! Neem ik die veel te vroege pepernootkruimels voor lief!

The post Sinterklaas-parafernalia appeared first on MoodKids.

]]>
https://www.moodkids.nl/thema/sinterklaas/2015/11/29/sinterklaas-parafernalia/feed 0
WE zijn zwanger – voor alle aanstaande papa’s https://www.moodkids.nl/thema/zwanger-baby-thema/2015/11/16/we-zijn-zwanger https://www.moodkids.nl/thema/zwanger-baby-thema/2015/11/16/we-zijn-zwanger#respond Mon, 16 Nov 2015 09:00:49 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=23069 Lieve aanstaande papa, Gefeliciteerd. You did it, ze is zwanger *high five*. Beetje ongemakkelijk misschien dat mensen je feliciteren omdat je succesvol sex hebt gehad, maar wen er maar aan. Van de mannen krijg je er waarschijnlijk ook nog een schouderklap bij. Bizar, ik weet het. Als dit de eerste keer is dat je geliefde […]

The post WE zijn zwanger – voor alle aanstaande papa’s appeared first on MoodKids.

]]>
Lieve aanstaande papa,
Gefeliciteerd. You did it, ze is zwanger *high five*. Beetje ongemakkelijk misschien dat mensen je feliciteren omdat je succesvol sex hebt gehad, maar wen er maar aan. Van de mannen krijg je er waarschijnlijk ook nog een schouderklap bij. Bizar, ik weet het.

Als dit de eerste keer is dat je geliefde (of vage bekende, I’m not judging) zwanger is dan heb je hoogstwaarschijnlijk geen idee wat je te wachten staat. Wellicht heb je van een maatje het boek van Kluun gekregen, en dat is een hartstikke leuk boek hoor, maar Kluun is een man. He does not know.
Hij heeft geeeeeen idee hoe het is om zwanger te zijn. En de draagster van je baby weet het eigenlijk ook niet als het haar/jullie eerste is en laat het maar een beetje over zich heen komen. Is het dan niet mega handig dat ik je een beetje inzicht kan geven in hoe het je Lief mogelijk zal vergaan de komende negen maanden? Eigenlijk zijn het trouwens 10 maanden. Heel vaag, iets met rekenen en 40 weken enzo. Maar dat kunnen er ook zomaar 42 worden.

En de oscar gaat naar..
De komende tijd gaat het alleen, en ik bedoel dit zo vriendelijk mogelijk, ALLEEN om je Lief. Mijn vriendin haar man ging altijd trouw mee naar de controle’s van de verloskundige, erg fijn zo’n betrokken man. Bij deze controle’s vragen ze altijd “En, hoe is het?” Waarop hij elke keer heel enthousiast antwoorde: “Ja, hartstikke go… Oh, je bedoelt mijn vrouw. Ja. Tuurlijk. Suf.” Ik lag helemaal in een deuk, élke keer.
Het gaat ALLEEN om je Lief, jullie baby en haar baarmoeder de komende tijd. Natuurlijk is de vader ook megabelangrijk, maar als het de Oscar’s zouden zijn zou je als man gaan voor best supporting actor.

Hormonen
Als zwangere zijn we ons erg bewust van het feit dat we niet helemaal onszelf zijn af en toe. We doen het, het hoort het er allemaal bij. Maar we schrikken zelf ook als we bijna je vingers er af willen bijten op het moment dat je een frietje van ons bord wil pakken. De ene keer kunnen we zeggen dat het ons spijt, de andere keer zijn we stomverbaasd dat je boos bent.
Ken je dat grapje dat calorieën beestjes zijn die je kleren ’s nachts kleiner maken? Nou, hormonen zijn beestjes die je Lief tijdelijk in iemand anders kunnen veranderen.

En die hormonen zijn vreselijk onhandig. Zo zorgen ze er bij de ene vrouw voor dat ze verandert in een nymphomane terwijl een andere vrouw een kusje op de wang intimiteit genoeg vindt. En als je zwangere Lief je bijkans bespringt zodra je de voordeur binnenkomt maar jij een beetje de boot afhoudt, schroom niet. Je bent echt niet de enige man die een beetje huiverig is voor sexy time met zo’n babybuik tussen jullie in. Wees echter gerust, je kunt de baby geen pijn doen (nee. Echt, écht niet) en hij/zij krijgt niks mee van de gezelligheid buiten de buik. Speaking of gezelligheid buiten de buik: Die prachtige volle borsten die ze nu heeft? Die zijn ALLEEN om te kijken. En zelfs dat doet al pijn.

Nesteldrang
Oh, die hormonen… De reden dat orkanen vrouwelijke namen hebben is waarschijnlijk een zwangere vrouw met nesteldrang geweest. Lieve Hemel, ik wist niet wat me gebeurde toen ik, 41 weken zwanger, midden in de nacht op de grond van de douche zat om de voegen brandschoon te poetsen. Het moest. Anders kon ik niet slapen. En dat van iemand die normaal gesproken één keer in de maand, het half jaar de zoveel tijd hoogstens een geel doekje door de douche heen haalt.

We zijn zwanger
Oh, en heel belangrijk: “WE” zijn zwanger. Werkelijk? WE? Heb jij ook zulke dikke enkels? Ben jij ook zo moe omdat je nooit een nacht door kunt slapen – en dan is de baby er nog niet eens – omdat je 1293x per nacht moet plassen en omdat je buik zo in de weg zit? Heb jij ook striae tot aan je oorlellen? Nee? Dan zijn “WE” niet zwanger.

Maar “WE” krijgen wel een baby, tuurlijk. Dus zoals ik al zei: Van harte gefeliciteerd :D.

groetjes Manon

The post WE zijn zwanger – voor alle aanstaande papa’s appeared first on MoodKids.

]]>
https://www.moodkids.nl/thema/zwanger-baby-thema/2015/11/16/we-zijn-zwanger/feed 0
Baby 1 versus baby 2 https://www.moodkids.nl/thema/zwanger-baby-thema/2015/11/06/baby-1-versus-baby-2 https://www.moodkids.nl/thema/zwanger-baby-thema/2015/11/06/baby-1-versus-baby-2#respond Fri, 06 Nov 2015 05:30:54 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=22709 Niet letterlijk natuurlijk, dat zou een beetje raar zijn. Maar voor de tweede keer ouders worden was voor ons een heel ander verhaal dan de eerste keer ouders worden. Je hebt de eerste keer echt geen idee wat je verwachten kan. Natuurlijk heb je boeken gelezen, cursussen gevolgd, uren op internet gekeken welk matrasje het […]

The post Baby 1 versus baby 2 appeared first on MoodKids.

]]>
Niet letterlijk natuurlijk, dat zou een beetje raar zijn. Maar voor de tweede keer ouders worden was voor ons een heel ander verhaal dan de eerste keer ouders worden.

Je hebt de eerste keer echt geen idee wat je verwachten kan. Natuurlijk heb je boeken gelezen, cursussen gevolgd, uren op internet gekeken welk matrasje het beste is voor de Baby. Maar niks kan je voorbereiden op dat moment dat je voor het eerst denkt: “Oh f*ck, dit is ónze baby.” Voor mij kwam dat moment toen we Baby 1 mee naar huis mochten nemen uit het ziekenhuis. Ik was in eerste instantie al verbaasd dat we niet eerst een examen hoefden af te leggen voor de baby mee naar huis mocht. Nee hoor, de zusters leken er alle vertrouwen in te hebben, zij wel.

We kwamen thuis, Nieuwe Baby in de Maxi Cosi en daar zat ik. Met een keizersnede litteken waar je U tegen zegt, borsten als meloenen (ja sorry, maar iemand moet je er op wijzen) en nog helemaal aan het nastuiteren van de adrenaline.
“Maarreh” zei ik tegen mijn Verkering “en nu?” Waar op hij de wijze woorden sprak: “Ja. Nou. Laten we maar gewoon voor de baby zorgen.” Waarop we de Baby met Maxi Cosi en al in de wieg zetten en wachten op de kraam-engel.

baby 1 versus baby 2

De eerste weken had ik amper tijd om voor mezelf een broodje te smeren. Ik keek ook een beetje op tegen het moment dat de kraam-engel weer naar huis zou gaan. Ik beschouwde mezelf, voordat ik daadwerkelijk moeder was, als een soortemet-van-oermoeder. Soort van: Je weet vanzelf wat je moet doen zodra die baby eenmaal in je armen ligt. En dat is wel een beetje waar, maar niet helemaal. Want je schrikt je het leplazerus als de ontlasting van je baby ineens felgroen is. Dan kun je nog zo’n natuurtalent zijn, maar de eerste keer dat je staat te koken en de baby wil drinken (nu. NU. NUUUU!!!) haal je de aardappels half gaar van het vuur en bel je snikkend je Geliefde die heel nuchter en relaxed voorstelt patat te halen en je ineens denkt “Oh ja. Dat kan natuurlijk ook.”

Hoe anders is dat bij baby #2?
Bij Oudste Dochter had ik de outfit die ze aan zou doen als we haar mee mochten nemen naar huis al uitgezocht. Ik onderzocht weken, oké maanden, voordat ze er aan toe was uit hoe we het beste vast voedsel konden introduceren en verwachtte mijlpalen al ruim van te voren.
Zonder al te blasé te willen doen, maar dat was bij baby #2 echt anders.
We wisten dat de baby een jongetje zou worden, dus alle gelegenheid los te gaan met outfits en stoere ditjes en datjes. In plaats daarvan ging ik door de kisten met kleren van baby #1 heen om te kijken welke kleren ook konden voor jongetjes. Ik vond dat de roze pyjama heus wel kon, wat merkt een baby daar nou van? En de mint groene slaapzak met witte stippen kleurde misschien niet zo heel lekker met de stoere robot baby kamer, maar ach, een kniesoor die daar op let.

Bij ons eerste kindje hadden we de eerste weken echt alleen oog voor elkaar. Volslagen gelukkig zaten we in ons coconnetje en als de wereld vergaan was hadden we dat volgens mij na twee weken pas in de gaten gehad. Toen ik voor de tweede keer moeder werd was er simpelweg geen tijd voor romantisch ge-cocoon. Leuk bedacht wel, en ik kon mijn peuter (met een beetje hulp van de iPad) wel verleiden tot nog eventjes samen op bed liggen maar slapen als de baby slaapt of lekker samen binnen blijven was niet echt een optie ontdekte ik na twee dagen met een peuter die de keet afbrak vanwege energie overschot.

Maar het had ook iets enorm geruststellends. Dit hadden we al een keer gedaan en meegemaakt. Natuurlijk is een nieuwe baby heel anders dan je vorige baby, maar de basis eten, slapen, huilen, poepen is op zich wel hetzelfde. En ik vond het heerlijk om me er gewoon aan over te geven dit keer, niks geen gelees of uit-gezoek. Maar vooral kusjes en knuffels. Twee keer zoveel geluk (en minstens een keer zoveel slaapgebrek).

The post Baby 1 versus baby 2 appeared first on MoodKids.

]]>
https://www.moodkids.nl/thema/zwanger-baby-thema/2015/11/06/baby-1-versus-baby-2/feed 0
Dingen die je over jezelf leert als je moeder wordt https://www.moodkids.nl/opvoeden/2015/10/19/leren-over-jezelf https://www.moodkids.nl/opvoeden/2015/10/19/leren-over-jezelf#comments Mon, 19 Oct 2015 04:30:57 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=22452 Ik dacht altijd dat mijn taak als moeder was om mijn kinderen dingen te leren. Je weet wel, niet in het bad plassen, niet je eten op de stoel van je zus smeren. Basis omgangsvormen. Maar ik kom er meer en meer achter dat ik minstens net zoveel van hen leer als zij van mij. […]

The post Dingen die je over jezelf leert als je moeder wordt appeared first on MoodKids.

]]>
Ik dacht altijd dat mijn taak als moeder was om mijn kinderen dingen te leren. Je weet wel, niet in het bad plassen, niet je eten op de stoel van je zus smeren. Basis omgangsvormen. Maar ik kom er meer en meer achter dat ik minstens net zoveel van hen leer als zij van mij.

Geduld
Zo heb ik geleerd dat je niet beseft hoeveel geduld je hebt totdat je een peuter hebt. Echt, momenteel loop ik de halve dag achter haar aan met kledingstukken die ze totaal onverwachts op de grond gooit. Een blootloop-fase. Charming. Of met je peuter naar de supermarkt: “Oké schat, we gaan zo naar de winkel. We moeten bananen en brood hebben. Vandaag kunnen we geen toetjes meenemen, afgesproken?” “Ja Mama.” “En we hebben een beetje haast dus kun je vandaag niet in het speelhoekje oké?” “Oké maatje! (en geen Jake de Piraat meer voor jou dame’tje). Nou, drie keer raden. Eerst een kwartier voor het koelvak vragen om een toetje en vervolgens loop ik met haar over mijn schouder de winkel uit omdat ze tóch in de speelhoek wilde. Geduld. Is. Een. Schone. Zaak.

Spiegel
Oh boy. Best confronterend soms hoor, wanneer je kleine papegaaitje precies herhaalt wat je vaak zelf zegt, vrij hilarisch ook. Zo ging mijn Peuter bij de buurvrouw spelen, die bij het ophalen lachend vertelde dat Peuter de slaapkamerdeur van Buurjongetje open deed en verzuchtte: “Wát een bende!. Lorre.

leren over jezelf

Sta je gezellig te discussiëren met je Lief in de keuken op fluistertoon waarom hij nu weer vergeten is de container aan de weg te zetten komt ze bij je staan en zegt ze: “Jongens jongens, doe eens lief tegen elkaar.

Slaap
Ik heb geleerd dat slaap echt vrij essentieel is voor mijn levensgeluk, maar dat ik ook best toe kan met een uurtje of twee onafgebroken slapen. Word ik er gezellig van? Nee, niet bepaald. Maar ik functioneer, al zijn mijn leerlingen het daar niet helemaal mee eens. Ik vertelde mijn leerlingen over de pittige en onrustige nacht die ik achter de rug had. Peuter en baby wisselden elkaar af, we sliepen weinig kortom. Of ze een beetje rekening met me wilden houden. Dat wilden de meesten wel “Moet ik anders een kopje koffie halen mevrouw?”.

Maar leerling J. was zo tegendraads dat hij de eer had de eerste leerling te zijn die ik er uit stuurde na mijn verlof. Na de les kwam hij bij me terug om een en ander uit te praten. Hij had een briefje mee waarop hij de reden, waarom hij eruit gestuurd was, had geschreven: “Mevrouw haar baby was steeds wakker, dus volgens mij had ze haar dag niet helemaal”. Je kon me wegdragen.

Slobberkusjes
Ik weet nu ook dat er niks fijner is dan twee armpjes om mijn nek, een hoofdje op mijn schouder en een tevreden zucht. Hoe ik geniet van de kusjes van de jongste als ik ze ophaal van het kinderdagverblijf, ook al moet ik naderhand mijn gezicht afdrogen. Twee koude voetjes die heel stiekem tussen ons in gekropen zijn in het grote bed. Een koorts-koppie dat ze op mijn schoot legt terwijl ik haar krulletjes aai. Hoe ze me een knuffel geeft als ik haar instop.

Moederhart
Ik was bang dat ik niet zoveel van de tweede kon houden als van de eerste, maar ik heb geleerd dat een moederhart oneindig is. Koffie gelukkig ook.

 

The post Dingen die je over jezelf leert als je moeder wordt appeared first on MoodKids.

]]>
https://www.moodkids.nl/opvoeden/2015/10/19/leren-over-jezelf/feed 1
Wat je allemaal niet mag wanneer je zwanger bent https://www.moodkids.nl/thema/zwanger-baby-thema/2015/10/05/wat-je-niet-mag-als-je-zwanger-bent Mon, 05 Oct 2015 04:30:48 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=22075 Voordat mensen boos op me worden omdat ik … (vul hier een heel belangrijke regel in) vergeten ben. Ik ben maar een heel eenvoudige stukjes-schrijfmevrouw en absoluut geen medisch professional. U kunt dit stukje dus niet straks bij de verloskundige opvoeren als wetenschappelijke onderbouwing. Dus. Ik dacht toen ik nog niet zwanger was vrij rooskleurig […]

The post Wat je allemaal niet mag wanneer je zwanger bent appeared first on MoodKids.

]]>
Voordat mensen boos op me worden omdat ik … (vul hier een heel belangrijke regel in) vergeten ben. Ik ben maar een heel eenvoudige stukjes-schrijfmevrouw en absoluut geen medisch professional. U kunt dit stukje dus niet straks bij de verloskundige opvoeren als wetenschappelijke onderbouwing. Dus.

Ik dacht toen ik nog niet zwanger was vrij rooskleurig over het hele zwangerschapsgebeuren. Ik droomde over een aanstaande-moeder-glow, volle haardos en massages in overvloed. In plaats daarvan had ik het zweet op mijn (besnorde; zwangerschap is zo sexy!) bovenlip, een zwangerschapsmasker en opgezwollen enkels.

Maar dat was gewoon een gevalletje ernstige onderschatting. Het was trouwens ook wel echt een magische tijd hoor, meestal. Maar het is dus niet alleen maar zwitsal-geur en maneschijn wil ik alleen maar zeggen.

Wat je niet mag als je zwanger bent

Weet je bijvoorbeeld hoeveel regels er zijn voor als je zwanger bent? Echt, als je “wat mag je niet” intoetst op Google, geeft ‘ie als eerste de suggestie “als je zwanger bent”. Ik had, alweer, geen idee. Ik heb de eerste vier maanden onbedoeld behoorlijk wat zwangerschapsregels overtreden.

Toen wist mijn omgeving dat ik zwanger was en konden ze mij gelukkig wijzen op de gevaren waar ik zonder het te weten mijn kostbare buikbaby aan bloot stelde, ontaarde moeder die ik toen al was (dat laatste is overigens alleen maar erger geworden).

Zo snakte iemand naar adem toen ik heel onschuldig een broodje salami bestelde. Of ik niet wist dat dat op de lijst van “niet nemen” stond van het Voedingscentrum (daar ga ik trouwens ook nog eens blog aan wijden, die “voedingsadviezen” van het voedingscentrum). Ehm, nee? Nou, dat stond het dus mooi wel. Oké… “Nou, doe toch maar” fluisterde ik tegen de serveerster. Nou ja, vertelde de behulpzame tafelgenoot, het mocht in principe wel, maar dan moest ik de vleeswaren wel eerst minimaal twee dagen invriezen bij min 12 graden voordat ik ze at. Prima. Bedankt voor de tip, maar dat ga ik niet doen.

>> LEES OOK: Welk type zwangere ben jij?

Ik weet heus wel dat iedereen een tante heeft, van de achterbuurvrouw van de meneer op kantoor en daar de zus van, die salami at en waarvan de baby toen drie oren had ofzo. Maar ik denk dat als je gewoon je verstand gebruikt er echt niks mis is met een broodje salami op zijn tijd. Listeria is gevaarlijk, maar zolang je niet de rauwe kipfilet schoon likt voor je hem op de barbecue gooit zal het wel een beetje los lopen toch?

Nederlanders eigenwijs en nuchter

In Nederland zijn we gelukkig een redelijk eigenwijs en nuchter volkje, zelfs als we stijf staan van de zwangerschapshormonen, dus van “de lijstjes” raken we niet zo snel van de kook. Geloof me, ik ben echt niet het type dat van alles maar vergoelijkt met de opmerking “Ach, met ons is toch ook alles goed gekomen ondanks dat mijn moeder rookte/me mee naar huis nam in een tuinstoel achterin de Citroen Diane/drop at” maar het is natuurlijk wel een beetje waar.

Dus, als je nou echt niet kunt leven zonder een dropje, glas cola, zwarte thee of ontwenningsverschijnselen krijgt bij het idee dat je negen maanden geen Nederlandse rivierpaling mag eten (kweekpaling mag wel trouwens, en nee ik maak geen grapje. Deze staat op een OMG-niet-eten-lijstje) zeg ik, neem er gerust een. Eéntje. Niet de hele zak.

 

The post Wat je allemaal niet mag wanneer je zwanger bent appeared first on MoodKids.

]]>
Je weet dat je een threenager in huis hebt als.. https://www.moodkids.nl/opvoeden/2015/09/03/je-weet-dat-je-een-threenager-in-huis-hebt-als https://www.moodkids.nl/opvoeden/2015/09/03/je-weet-dat-je-een-threenager-in-huis-hebt-als#respond Thu, 03 Sep 2015 10:00:48 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=21376 De terrible two fase, waarbij je tweejarig peuter op alles ‘nee-hee’ antwoord, ligt achter je. Jouw tweejarig schatje is drie geworden en hoera (!) daarmee terrible two af. Maar laat bij die nieuwe leeftijd nu ook een nieuwe fase horen. En was die eerdere fase niet enkel een opwarmertje voor deze nieuwe? Je bent nu […]

The post Je weet dat je een threenager in huis hebt als.. appeared first on MoodKids.

]]>
De terrible two fase, waarbij je tweejarig peuter op alles ‘nee-hee’ antwoord, ligt achter je. Jouw tweejarig schatje is drie geworden en hoera (!) daarmee terrible two af. Maar laat bij die nieuwe leeftijd nu ook een nieuwe fase horen. En was die eerdere fase niet enkel een opwarmertje voor deze nieuwe? Je bent nu in het gelukkige bezit van een Threenager. En dat is.. zucht.. lees zelf maar..

threenager

Je weet dat je een threenager in huis hebt als:

#1 Hij/zij onderhandelingsvaardigheden heeft waar de Secretaris Generaal van de VN jaloers op is
“Lieverd, we hadden afgesproken dat de iPad uit zou als het filmpje afgelopen was. Ja, het nieuwe filmpje is nu begonnen. Nee, we doen hem uit nu. Papa komt zo thuis en dan gaan we eten. Hè? Ja, dit is ook een leuk Russisch-Kindersurprise-uitpak-filmpje ja. Nou, wil jij hem uit doen of zal ik het doen? Nee, niet huilen. Dit hadden we afgesproken. Geef Mama de iPad eens. Niet weglopen. Kom terug, we ruimen hem nu op. Wat zeg je? Oké, nog eentje dan. Maar dat is ECHT de laatste.”
Tuurlijk.

#2 Je ruzie maakt met je Lief wie er nu naar de supermarkt mag
“Oh, we moeten nog eieren hebben.” “Ik ga wel.” “Nee joh, ik ben ze vergeten, ik ga al!”
Je hoeft geen strijd te voeren over welk karretje je neemt, kunt gerust de achterkant van de verpakking lezen zonder dat je kind hem peert of een supermarktscene schopt, krijgt geen karretje tegen je enkels en hoeft geen artikelen terug te leggen die je kind op eigen initiatief in het karretje gelegd heeft. Ge-not.

#3 Het einde van de middag puur overleven is
Tuurlijk, de ene dag is de andere niet. Maar we kennen allemaal de dagen die ik bedoel, dat je op de klok kijkt en denkt: Oh my god! HALF DRIE? That’s it, kom er maar in KRO Kindertijd. En dat ze dan TV mogen kijken totdat je klaar bent met eten koken. En dat het eten om 17.00 op tafel staat zodat ze 17.30 in bad kunnen. Eigenlijk kunnen ze nog niet zonder hun slaapje, maar als je ze dan op bed legt tussen de middag krijg je dat geheid ‘s avonds weer op je bord. Dat ze om 20.00 gezellig naar beneden komen, naast je op de bank kruipen en zeggen: “Gezellig Mama, samen op de bank.” En jij zachtjes huilend de chocolade wegmoffelt en zegt: “Maar we gaan zo op bedje hoor.” En je dan jezelf bedoelt.

>> LEES OOK: Hoe overleef ik mijn peuter?

#4 Ze ein-de-lijk zichzelf een beetje kunnen vermaken
Goed, de Duplo bak ligt ondersteboven (en de Lego moet dan op onverklaarbare wijze ook), er liggen 7 puzzels verspreid over de vloer en je schone handdoeken worden gebruikt als fort. Maar als je heel stilletjes gaat zitten (Instagrammen) en opkijkt zie je haar ineens in de grote stoel zitten met een Donald Duck. En daar zit ze ineens zo een half uur. En dat het dan verdacht stil is, maar je niet durft te gaan kijken omdat je bang bent dat je het moment verpest. En het dan toch doet.

#5 Ze nog veel leukerder zijn dan ze al waren
Nee, het is niet een makkelijke fase, maar lieve hemel wat zijn ze LEUK! We liepen gisteren over straat toen de skippybal van het buurjongetje weg waaide. Ze twijfelde niet en rende op de bal af, hield hem tegen en bracht hem terug naar de rechtmatige eigenaar. Terwijl ze terugliep zei ze: “Dat was slim en dapper hè Mama?”. Of dat je een discussie hebt met je Lief en ze bij je komen staan: “Jongens, doe eens lief voor elkaar.”
Maar ik smelt als ze haar armpje om me heen slaat en zegt “Wij zijn beste vrienden hè Mama?” “Reken maar schat!” “Mag ik een ijsje?”

The post Je weet dat je een threenager in huis hebt als.. appeared first on MoodKids.

]]>
https://www.moodkids.nl/opvoeden/2015/09/03/je-weet-dat-je-een-threenager-in-huis-hebt-als/feed 0
De pufclub https://www.moodkids.nl/thema/zwanger-baby-thema/2015/08/22/pufcursus-of-yoga Sat, 22 Aug 2015 04:30:03 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=20811 Na ongeveer zes maanden vroeg mijn Lief of ik ook een pufcursus wilde doen. Ik rolde zo hard met mijn ogen dat ik er hoofdpijn van kreeg. Een púfcursus? Ehm, nee. Niet voor mij, maar ga gerust als je daar behoefte aan hebt (ik ben best scherp van de tongriem gesneden wanneer ik zwanger ben). […]

The post De pufclub appeared first on MoodKids.

]]>
Na ongeveer zes maanden vroeg mijn Lief of ik ook een pufcursus wilde doen. Ik rolde zo hard met mijn ogen dat ik er hoofdpijn van kreeg. Een púfcursus? Ehm, nee. Niet voor mij, maar ga gerust als je daar behoefte aan hebt (ik ben best scherp van de tongriem gesneden wanneer ik zwanger ben). Vrouwen doen dit al duizenden jaren, we are made for this sh*t.

Na een maand of acht zag ik de noodzaak van een beetje voorbereiding wel in en bestelde ik wat boeken en bekeek ik wat filmpjes. Tip: geen ge-youtube als voorbereiding op je bevalling. Ik word nog wel eens badend in het zweet wakker van die filmpjes die ik toen tegenkwam. Ik kwam in de boeken niks tegen waar ik nerveus van werd, al leek die ring van vuur niet heel prettig.

40 weken heb je de tijd om je voor te bereiden op de bevalling, in mijn geval 41 weken en 5 dagen (jup), en toch overvalt het je. Mijn vliezen braken, en ineens dacht ik: “Oh jeetje (maar dan een iets explicieter woord), daar gaan we”. Ha, nou dat ik heb ik die dag nog wel vaker gedacht. “Oh, daar gaan we. WEER! Oké, mijn surfplank, mijn surfplank. WAAR IS MIJN SURFPLANK?” IK had namelijk gelezen dat je de wee moet visualiseren als een golf, en jezelf als een surfer. Méé gaan met die wee, voor blijven, niet door laten overvallen. Heel erg cowabunga dude.
Om je mijn hele bevallingsverhaal te besparen, ik eindigde met een spoedkeizersnede na talloze uren puffen, surfen en visualiseren. Dolgelukkig was ik toen ik de OK in kwam en die goddelijke ruggenprik gezet werd. Het is dat ik vast lag op de tafel anders had ik vast en zeker de anesthesist gezoend.

De zwangerschap van Baby 2 was als geheel wat minder zen dan de eerste keer. Ik had dit keer niet echt tijd om ‘s ochtends voor de dag begon eerst eventjes contact te maken met de baby bijvoorbeeld. Voornamelijk omdat Peuter de dag graag voor dauw begon. Het leek me wel fijn om een moment te hebben om me te concentreren op Baby 2, gewoon even alle aandacht voor mijn buik en haar bewoner.

Ik was tegelijk in verwachting met mijn jongste zusje, en die is altijd voor alles in. Toen ik vertelde dat ik zocht naar iets om te ontspannen en te focussen op onze toekomstige aanwinst, kwam ze met een zwangerschapscursus. Ik begon al met mijn ogen te rollen, maar toen vertelde ze dat het een yoga-cursus was. En we weten allemaal dat yoga eigenlijk gewoon een excuus is om lekker op een matje te liggen. Dus we togen naar de yoga-cursus met geïmproviseerde sportoutfit, gelukkig was er gedimd licht om de ontspanning te bevorderen. Heel gezellig was ons wekelijkse ontspanningsmomentje.

pufcursus of yoga

Al snel merkte ik dat de ademhalingsoefeningen best prettig waren en heel effectief. Ik was blijkbaar ook heel goed in zwangerschapsyoga want tijdens de ontspanningsoefening viel ik steevast in slaap. En dan bedoel ik niet een schattig doezeltje, maar zo’n “heel harde ademhaling-gevolgd door een snurk”-slaap. De yoga-juf zei heel lief dat dat “echt niet erg was”, en “juist een hartstikke goed teken qua ontspanning enzo” maar ondertussen schaamde ik me rot.

Mijn lievelingsmoment however, kwam na een week of zes. We waren inmiddels semi yogapro’s en bezig met ademhalings-oefeningen om de baarmoeder open te ademen. Uh-huh. Zus en ik waren hartstikke zen aan het in en uit ademen op handen en knieën toen de juf een nieuwe oefening aankondigde. “ En dan adem je… Beneden… Open… En adem IN via je vagina, en adem UUUUUUiittt via je vagina.” Ik was zo verbaasd dat ik van schrik vergat in en uit te ademen. Naast me zat Zus hikkend van de lach op handen en knieën in en uit te ademen.

Zo niet zen.

The post De pufclub appeared first on MoodKids.

]]>