Dennis Dekker – MoodKids https://www.moodkids.nl hét meest complete online magazine voor de allerleukste moeders & vaders. Fri, 29 Jan 2021 12:27:28 +0000 nl hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.7.1 Een maand zonder alcohol? #dryjanuary https://www.moodkids.nl/food/2021/01/29/een-maand-zonder-alcohol-dryjanuary Fri, 29 Jan 2021 11:05:26 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=40535 Dry January. IkPas. Een maand zonder alcohol. Het zijn initiatieven die ik de afgelopen jaren met stijgende verbazing heb zien ontstaan. Dat komt: ik hou van drank. Sterker: ik vind bijna alles heel erg lekker. Daarbij hou ik, denk ik, soms ook wel een beetje van de roes die alcohol me geeft. Maar verslaafd? Nee […]

The post Een maand zonder alcohol? #dryjanuary appeared first on MoodKids.

]]>
Dry January. IkPas. Een maand zonder alcohol. Het zijn initiatieven die ik de afgelopen jaren met stijgende verbazing heb zien ontstaan. Dat komt: ik hou van drank. Sterker: ik vind bijna alles heel erg lekker. Daarbij hou ik, denk ik, soms ook wel een beetje van de roes die alcohol me geeft. Maar verslaafd? Nee joh, natuurlijk niet. “Nou, als dat écht niet zo is, dan kun je ook best wel een keer meedoen met zo’n initiatief en daar een MoodKids-verhaal over schrijven”, daagt mijn echtgenote me uit. Pfff… Makkie toch? Ik neem die challenge natuurlijk meteen aan. Want ik ben toch niet verslaafd?

Hoe mijn drankgebruik er de afgelopen jaren uitzag? Door de week dronk ik vrijwel nooit, maar in het weekend gingen de remmen best wel een beetje los. Een wijntje drinken tijdens een verjaardag of een feestje? Het lukte me niet om na één te stoppen. Een biertje bij een barbecue? Op één been kun je niet lopen. Een drankje wanneer ik uit eten ging? Tja, als het glas al leeg is, maar er moet nog een gerecht volgen, dan bestel je er toch nog één?

‘Ik zocht en vond alcoholische aanleidingen’

Maar er waren meer momenten. Een pilsje nuttigen wanneer die voetbalwedstrijd rechtstreeks uitgezonden wordt? Dat hoort er toch gewoon bij? Een whisky of een portje wanneer de avonden wat kouder worden? Jazeker! En bij die whisky ben ik er trouwens nog steeds niet achter hoeveel er nu eigenlijk in zo’n glas moet. Een speciaalbier-proeverij met een vriend? Graag! En eehm; proeven is natuurlijk ook vergelijken. Je begrijpt: er waren bij mij alcoholische aanleidingen te over. En anders zocht ik er wel één.

Gezelligheid

Toen eind vorig jaar de tweede lockdown begon, waren de feestdagen aanstaande. Die situatie zorgde er bij mij voor dat ik elke avond echt wel even een drankje moest nemen. Het verdriet, de frustratie en de depressie wegdrinken? Nee, dat bedoel ik daar natuurlijk niet mee. Het was puur vanwege de gezelligheid. Daarbij komt; ik kan heus wel zonder. Het is vast niet zo dat mijn lichaam of geest het nodig heeft. Denk ik.

Smaken veranderen

Dus toen ik mijn vrouw lachend hoorde zeggen ‘Als jij niet verslaafd bent, dan kun je ook wel een stuk voor MoodKids schrijven’, werd ik toch getriggerd om mee te doen met IkPas. Al moet ik ook zeggen dat de spa rood me na een paar dagen de neus uit komt. Ik ga dus iets drinken dat ik in heel mijn leven nog nooit gedronken heb: alcoholvrij bier. Mijn zieke schoonvader vroeg me de afgelopen periode bij herhaling of ik dat niet lekker vind. Elke keer was mijn reactie dat ik daar niet van houd. Hijzelf drinkt sinds hij ziek is (smaken veranderen) dagelijks een nulpuntnulletje van Warsteiner. Daar waar hij voor zijn ziekte fan was van het reguliere gerstennat van dat merk, taant hij er tegenwoordig  niet meer naar.

Omdat ik toch ergens moet beginnen, waag ik me in de eerste week van mijn IkPas-periode dus aan zo’n biertje. Goed koud drinken, is het devies. En heel eerlijk: het moet gezegd: het smaakt niet onaardig. Ik prefereer de variant met alcohol, maar ik vind het niet vies. Ik geef de 0.0 van Warsteiner een dikke voldoende (6,5) als cijfer. Door deze positieve ervaring begin ik er aardigheid in te krijgen. Ik probeer ook andere merken en varianten uit. De, voor mij onbekende, Duitse brouwerij Jever heeft bijvoorbeeld een prachtig 0.0-pilsje genaamd Fun. Mijn cijfer? Een 7. Sterker: ik heb zelfs geen behoefte om de variant met alcohol te leren kennen.

Daarbij leer ik deze dagen eveneens dat de ene soort veel beter bij me past dan de andere. Zo zal ik nooit voor die zoete Radler-varianten kiezen. Daar hou ik echt niet van. Een andere schok? Daar waar ik al jaren heel erg fan ben van de Affligem-bieren, vind ik de 0.0 blond van deze brouwerij niet te drinken. Cijfer: 5.

Maar het geldt ook andersom. Daar waar ik normaal gesproken nooit zou kiezen voor een herfstbiertje van Grolsch (ik heb voorkeur voor andere merken zoals Brand, Alfa en Kasteel) is deze 0.0-variant uit Twente juist enorm lekker (ik geef deze zelfs een 8).

Alcoholloos door het leven gaan?

Kort en goed? Ik kom deze veertig dagen wel door. Met proeven, met proberen, met even alcoholloos door het leven gaan. Eens per jaar een periode van zo’n veertig dagen zonder alcohol, is erg goed voor je, zo wijst onderzoek uit. Dat ervaar ik zelf ook. Ik slaap beter, ik word helder wakker. Ik denk dat ik ook de komende jaren zo’n alcoholloze periode inlas. Helemaal zonder alcohol zal ik zeker niet door het leven gaan, maar ik heb nu ervaren dat je niet altijd een reden hoeft te verzinnen om alcohol te nuttigen. Het kan heus ook wel met een alcoholvrij drankje. Ik zal samen met mijn schoonvader regelmatig een Warsteiner 0.0 gaan drinken.

Daarbij heb ik door deze IkPas-periode zeker nog een aantal andere alcoholvrij biertjes leren kennen die ik niet zal afslaan. Dat levert bij mij, naast het belangrijke gezondheidsaspect, toch ook een omslag in denken op. Drankjes zonder alcohol staat niet per definitie voor vies. Volgend jaar alcoholvrije wijnen testen?

The post Een maand zonder alcohol? #dryjanuary appeared first on MoodKids.

]]>
De mozaïekhoofdjes gaan weer naar school https://www.moodkids.nl/opvoeden/2020/05/08/de-mozaiekhoofdjes-gaan-weer-naar-school Fri, 08 May 2020 08:00:31 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=40276 Volgende week gaan de kinderen van het basisonderwijs na weken van thuisonderwijs weer naar school. Zo ook mijn zoon en zijn klas. Wat hebben ze de afgelopen tijd veel gemist. Zo werd er bijvoorbeeld geen schoolfoto gemaakt. Omdat hij in een groep 8 van slechts 11 kinderen zit, ben ik een eigen bescheiden fotoproject begonnen. […]

The post De mozaïekhoofdjes gaan weer naar school appeared first on MoodKids.

]]>
Volgende week gaan de kinderen van het basisonderwijs na weken van thuisonderwijs weer naar school. Zo ook mijn zoon en zijn klas. Wat hebben ze de afgelopen tijd veel gemist. Zo werd er bijvoorbeeld geen schoolfoto gemaakt. Omdat hij in een groep 8 van slechts 11 kinderen zit, ben ik een eigen bescheiden fotoproject begonnen. Ik heb ze allemaal bezocht en hen thuis met hun schooltas gefotografeerd.

Toen ik de kids deze dagen weer zag, moet ik denken aan die videochat van ruim een maand geleden. Het was de allereerste keer dat ze elkaar weer spraken, sinds de start van de coronacrisis. Dit was wat ik signaleerde…

Videobellen

Daar zat hij. Aan onze keukentafel, de laptop van zijn moeder voor de neus. Na weken van individueel thuisonderwijs, was dit de eerste keer dat onze zoon al zijn klasgenootjes weer zag. Natuurlijk werd er her en der wel eens geappt met zijn vrienden en vriendinnen. Of speelde hij een online spelletje. Maar dit videobellen was anders. Ze zagen elkaar allemaal weer. Dit was bijna zoals vroeger.

Het leek eigenlijk net een klaslokaal. Alleen zaten zijn klasgenootjes niet aan tafeltjes. Alleen kon hij ze niet aanraken, niet even ravotten, niet samen spelen. Deze groep kwam als een soort van mozaïekraamwerk bij elkaar. Het was fijn om te zien dat onze zoon genoot. Maar het was ook treurig om te voelen wat het effect van deze coronacrisis voor hem is.

De beide juffen belden ook in. Er werden talloze vragen gesteld.

“Hoe hebben jullie het thuis?”
“Verveel je je al?”
“Lukt het met jouw huiswerk?”
“Kunnen we je nog ergens mee helpen?”
“Mis je school al?“

Toen kreeg onze zoon de beurt. Hij activeerde de microfoon van de laptop. Tuurlijk, het was allemaal best leuk thuis. En huiswerk maken ging vrij aardig. Hij trapte veelvuldig ‘n balletje achter het huis. Hij sprong en duikelde dagelijks minutenlang op de trampoline. Hij las. Hij speelde spelletjes. Hij keek tv.  Maar ja, hij had inderdaad ook wel weer zin om naar school te gaan.

De mozaïekhoofdjes knikten. Ze voelden dat eigenlijk allemaal wel. De juffen deden er nog een schepje bovenop. “Wij missen jullie wel hoor.” Ik slikte, toen ik dat hoorde. Mijn zoon bleef strak naar het scherm kijken. Even waren ze heel dicht bij elkaar, deze groep. Ze konden elkaar bijna aanraken. Bijna.

Komende maandag mogen ze weer. Dán zien ze elkaar echt…

The post De mozaïekhoofdjes gaan weer naar school appeared first on MoodKids.

]]>
Achter glas https://www.moodkids.nl/opvoeden/2020/04/14/corona-en-dementie Tue, 14 Apr 2020 08:50:55 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=40250 Het is tweede paasdag 2020. We fietsen een rondje, we genieten van de omgeving. We naderen het huis van mijn schoonouders. Het spontane idee ontstaat om daar een drankje te drinken. Niet binnen uiteraard, maar buitenshuis. Jas aan om ons te beschermen tegen de ferme wind, meters afstand van elkaar verwijderd. Maar toch dichtbij. We […]

The post Achter glas appeared first on MoodKids.

]]>
Het is tweede paasdag 2020. We fietsen een rondje, we genieten van de omgeving. We naderen het huis van mijn schoonouders. Het spontane idee ontstaat om daar een drankje te drinken. Niet binnen uiteraard, maar buitenshuis. Jas aan om ons te beschermen tegen de ferme wind, meters afstand van elkaar verwijderd. Maar toch dichtbij.

We lopen het grindpad op. Op het raam is de felgele poster van Alzheimer Nederland (wevergetenjullieniet.nl) geplakt. Binnen zien we hem zitten in de stoel. Hoofd van ons afgekeerd, aandacht elders. Totdat Nicole op het raam klopt. Hij kijkt om, herkent zijn dochter, ziet ons en zijn ogen beginnen te stralen.

Hij stapt uit de stoel, trekt een jas aan en komt naar de keukendeur lopen. Hij wil ons een hand geven. Maar deze begroeting past niet in deze tijd. We vertellen dat aan hem. Hij vindt dat raar. Het komt niet bij hem binnen. Hij weet niets van social distancing, van 1,5 meter afstand. Daarbij komt: visite geef je toch altijd een hand? Dat hoort toch zo?

We zitten buiten, rondom de tuintafel. De drankjes worden ingeschonken en onhandig via de tafel  doorgegeven en uiteindelijk veilig aangepakt. Ook dat vindt hij maar raar. Visite geef je toch altijd rechtstreeks een drankje? Dat hoort toch zo?

Corona en dementie

Voor mijn schoonvader is deze coronacrisis maar gek. “Waarom komen jullie niet binnen zitten? Buiten is het veel te koud.” We zeggen hem dat dit niet kan. Dat dit te gevaarlijk is. Hij knikt. Maar aan alles is te zien dat hij het niet begrijpt.

Uiteindelijk houdt hij het buiten niet meer vol. “Sorry, het is hier veel te koud.” Hij gaat naar binnen. Wij vinden het niet erg. Dat zeggen we hem ook. Want veel belangrijker: we hebben hem toch maar weer even gezien.

Maar dan gebeurt er iets bijzonders. Hij gaat niet naar zijn eigen stoel die ver van ons verwijderd staat. Hij pakt een andere en plaatst deze centraal in de keuken. Pal achter de achterdeur. Hij zit nog steeds dicht bij ons. In het zicht. Achter glas, dat wel.

Hij hoort de gesprekken niet. Maar hij kijkt wel naar ons. Hij lacht, hij zoekt contact. Met Nicole, met onze zoon, met mij. Het levert een prachtige moment op. Erg verdrietig eveneens. Maar bijzonder bovenal.

Het is tweede paasdag 2020. We zijn heel dicht bij elkaar. We kunnen elkaar bijna aanraken. Bijna…

The post Achter glas appeared first on MoodKids.

]]>
Avontuurlijke challenge bij Julianatoren https://www.moodkids.nl/thema/er-op-uit-thema/2019/07/17/challenge-julianatoren Wed, 17 Jul 2019 12:49:27 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=39941 “Drie! Twee! Eén!!!” Jul en Julia tellen af. De kinderen kijken vol spanning het kleurrijke pretpark in. De hekken zijn nog gesloten, het is bijna zo ver. Ze turen naar al die mooie attracties van dit prachtige themapark in Apeldoorn. En dan spreken de twee grappige parkmascottes het verlossende woord: “Jaaa!” Het is het letterlijke […]

The post Avontuurlijke challenge bij Julianatoren appeared first on MoodKids.

]]>
“Drie! Twee! Eén!!!” Jul en Julia tellen af. De kinderen kijken vol spanning het kleurrijke pretpark in. De hekken zijn nog gesloten, het is bijna zo ver. Ze turen naar al die mooie attracties van dit prachtige themapark in Apeldoorn. En dan spreken de twee grappige parkmascottes het verlossende woord: “Jaaa!” Het is het letterlijke startsein van een mooie dag vol met avonturen.

De hekken worden aan de kant geschoven. Job (10), Luuk (10) en Zoë (8) rennen als eerste het Apeldoornse familiepark in. Op naar het reuzenrad. Want in die speels schommelende, ronddraaiende gondeltjes heb je natuurlijk een prachtig overzicht over het park. “Oh! We gaan zo eerst in de achtbaan. Zie je die?” “ Ja. Maar we kunnen ook in helikopters gaan, of in de Hoge Hoed.” De één is nog enthousiaster dan de ander.  “Weet je wat? Onze challenge van vandaag is dat we in alle attracties gaan!” En zo geschiedde…

Jul’s Rollerskates, Tollende Muis

De vaders wisselen van picknickbank naar rustplek. Van espressootje, naar broodje gezond. Okay, af en toe pikken ze natuurlijk ook een attractietje mee. Want die supersnelle achtbaan (Jul’s Rollerskates) is nog altijd enorm leuk. Ook al die jaren nadat ze zelf voor het eerst in dit attractiepark in Apeldoorn kwamen. Groot voordeel daarvan: ze weten precies waar de handen omhoog moeten voor het fotomoment.

En de Tollende Muis? Daar willen ze ook wel even in. Veiligheidsbuis tegen de borst gedrukt; vastmaken en op de groene knop drukken maar. Daar rollen ze al naar voren. In deze ronde cabine lijken ze een paar meter boven de grond te zweven, Door op de andere knop te drukken, duikelt het gevaarte 360 graden naar achteren. Met verhit, rood aangelopen hoofd, én een grote glimlach op het gezicht, komen zowel vaders en kinderen uit de draaiende, buitelattractie. “ Nog een keer! Ik wil nog een keer.” De drie kinderen blijven nog even plakken. Eén keer is te kort. Hier moeten ze zeker nog een paar keer in. Ach, wat maakt het uit, ze hebben de hele dag om er voor te zorgen dat ze hun challenge tot een goed einde kunnen brengen.

Salto’s maken op Bugee Trampoline

Na de lunch gaat het in één ruk door naar de donkere hal waar ze elkaar met de botsauto’s (Jul’s Grote Disco Bots) proberen te raken. En vervolgens worden de paardenbaan, de razende raceauto’s en de vliegende bus onder andere aangedaan. Aan het eind van de middag griezelt het trio nog even in het spookslot om daarna naar de, zo zeggen ze dat zelf, ‘vetste attractie’ te gaan: Jul’s Bungee Trampolines! Ze worden vastgemaakt aan elastieken en springen meters hoog. Salto’s naar voren en naar achteren, uitgeput worden ze uiteindelijk losgemaakt.

Challenge Julianatoren bijna gelukt!

Direct daaropvolgend reageert het trio: “Onze challenge is bijna gelukt. We moeten alleen nog in de draaimolen. Die is misschien wel een beetje kinderachtig, maar we doen het toch.” Kinderachtig blijkt de antieke stoomcarrousel uit 1887 geenszins. Sterker: de twee vaders doen ook een rondje mee.

Moe, maar voldaan ploffen we neer uiteindelijk neer bij de Hamburger Kiosk. Een patatje gaat er wel in. Of zoals Job, Luuk en Zoë zeggen: “Na al die mooie Julianatoren-avonturen, hebben we wel trek gekregen.”

The post Avontuurlijke challenge bij Julianatoren appeared first on MoodKids.

]]>
Rijksmuseum met kinderen: doe mee aan familiespel https://www.moodkids.nl/thema/er-op-uit-thema/2019/02/20/rijksmuseum-met-kinderen-doe-mee-aan-familiespel Wed, 20 Feb 2019 09:00:30 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=39385 De Nachtwacht van Rembrandt van Rijn is een schilderij met iconische waarde. Sterker: het is misschien wel één van de beroemdste schilderijen van de wereld. Dit kunstwerk heeft een prominente plek in de zogenaamde Eregalerij van het Rijksmuseum in Amsterdam. Wanneer je die Eregalerij betreedt, heb je direct prominent zicht op het schilderij. Het doek […]

The post Rijksmuseum met kinderen: doe mee aan familiespel appeared first on MoodKids.

]]>
De Nachtwacht van Rembrandt van Rijn is een schilderij met iconische waarde. Sterker: het is misschien wel één van de beroemdste schilderijen van de wereld. Dit kunstwerk heeft een prominente plek in de zogenaamde Eregalerij van het Rijksmuseum in Amsterdam. Wanneer je die Eregalerij betreedt, heb je direct prominent zicht op het schilderij. Het doek van 3,80 bij 4,50 meter hangt in een aparte zaal. Die zaal heet niet voor niets de Nachtwachtzaal. Want al vanaf binnentreden van de eregalerij is het beroemdste kunstwerk van Rembrandt prominent te zien.

Mijn echtgenoot en ik zijn enthousiast over kunst. Wij weten dus ook het nodige over de Nachtwacht. We willen Job er dus ook graag kennis mee laten maken. Toch zou het maar zo kunnen zijn dat onze 10-jarige zoon, ondanks onze enthousiaste verhalen over dit prachtige barokke schuttersstuk uit 1642, niet direct warm loopt voor een museumbezoek. Dat zijn primaire reactie over Rembrandts gebruik van licht en kleur (u weet wel: clair-obscur), minder uitbundig is dan verwacht. “Is dat niet saai, mama?” Natuurlijk! Logisch! Hij is 10! Hij wil gamen op z’n telefoon of op z’n tablet. Zo’n donker schilderij (het kreeg niet voor niets de bijnaam De Nachtwacht) met allemaal vreemd uitgedoste personages, is echt niet zo heel erg belangrijk in het leven van een kersverse tiener.

Digitale familiespel

Welnu: daar hebben we wat op gevonden. Of eigenlijk: daar heeft het Rijksmuseum jaren geleden al iets op gevonden: het digitale familiespel. Een game inderdaad. Inclusief eigen tablet. Nou: over leuke activiteiten voor kinderen gesproken! Dát kan niet meer misgaan, toch? Deze tour door het museum duurt ongeveer een uur en leidt langs diverse kunstwerken. De belangrijkste? De Nachtwacht. Dat wilden wij meemaken. Dus deden we daar onlangs gedrieën aan mee.

Geheimen van het Rijksmuseum

Wat blijkt? Het spelelement zorgde bij Job voor enorm veel enthousiasme. Dit blijkt één van de leukste kinderuitjes in Amsterdam. Door dit groepsspel ontrafelden we diverse geheimen van het Rijksmuseum. Foto’s maken, vragen beantwoorden, antwoorden verzamelen en een quiz oplossen. Onze zoon was helemaal in zijn element. De gids Huub Morelissen (acteur Rop Verheijen) leidde ons van plek naar plek in het museum. Job volgde zijn aanwijzingen op de voet, beantwoordde diverse vragen, maakte foto’s en ontdekte van alles over de Nederlandse vloot in de Gouden Eeuw en over diverse schilderijen (naast Rembrandts Nachtwacht onder andere ook werken van Johannes Vermeer en Jan Steen).

Het familiespel was kortom een zeer laagdrempelige manier om in aanraking te komen met de kunstwerken in het Rijksmuseum. En het schitterende middelpunt van deze ludieke toer is de Nachtwacht. Mede door de vragen over dit kunstwerk van Rembrandt, ging Job de vreemd uitgedoste personages op dat doek uiteindelijk toch heel snel waarderen. Hoe staat de wandelstok van de belangrijkste figuur op het schilderij (kapitein Frans Banninck Cocq) precies? Is dat niet Rembrandt zelf ergens verstopt in een hoekje op het doek? Waren alle vereeuwigde personen eigenlijk wel blij met het uiteindelijke resultaat?

Job stort zich volledig in het spel. En als blijkt dat het belangrijkste schilderij van de Nederlandse kunstgeschiedenis ook nog op een ingenieuze manier weggehaald kan worden (‘Hè? Is er een gat in de grond gemaakt waardoor het schilderij afgevoerd kan worden?’) wanneer dat nodig is, dan vindt hij het alleen maar ‘heel erg vet’. Oh ja, aan het eind van de tour krijgt zoonlief ook nog eens een verrassing. Dit dagje Rijksmuseum Amsterdam was al met al erg geslaagd.

Rembrandt, Nachtwacht, Rijksmuseum, familiespel

Een trotse Job voor de Nachtwacht in het Rijksmuseum in Amsterdam: ‘Hè? Is er een gat in de grond gemaakt waardoor het schilderij afgevoerd kan worden?

Jaar van Rembrandt

Het jaar 2019 is overigens uitgeroepen tot Het Jaar van Rembrandt. Dit ter gelegenheid van zijn 350e sterfdag. Het Rijksmuseum presenteert dit jaar twee grote tentoonstellingen als eerbetoon aan de grote meester. In de aanstaande tentoonstelling ‘Alle Rembrandts’ (te zien van 15 februari tot en met 10 juni) is voor het eerst in de geschiedenis de hele collectie Rembrandtschilderijen, -tekeningen en -prenten in samenhang te bewonderen.

Restauratie De Nachtwacht

Nog even terugkomend op die Nachtwacht? Komende zomer wordt dit schilderij live gerestaureerd, voor het publiek. Een glazen ruimte (ontworpen door de Franse architect Jean Michel Wilmotte) wordt rondom het schilderij geplaatst. Zo kan iedereen het restauratieproces op de voet volgen, maar blijft de Nachtwacht zichtbaar. Een unieke gebeurtenis. Het proces is via een digitaal platform online te volgen. Dus als je het onverhoopt niet ziet zitten om tijdens dit Rembrandtjaar niet met je kinderen naar het Rijksmuseum te gaan, dan kun je ze altijd nog via hun eigen tablet (J) iets vertellen over de Nachtwacht…

The post Rijksmuseum met kinderen: doe mee aan familiespel appeared first on MoodKids.

]]>
Meehelpen is toch logisch? Over kinderen en klusjes doen. https://www.moodkids.nl/opvoeden/2019/02/16/kinderen-en-klusjes Sat, 16 Feb 2019 09:00:00 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=39348 Meehelpen in het huishouden? Klusjes doen in huis of in de tuin? Eens een keertje mee helpen eten koken? Heel eerlijk gezegd heb ik me hier vroeger als kind maar bar weinig mee bezig gehouden. Mijn zusje en ik zijn vooral enorm verwend en hoefden nooit iets te doen. Een gelukkige omstandigheid, inderdaad. Toch zorgt […]

The post Meehelpen is toch logisch? Over kinderen en klusjes doen. appeared first on MoodKids.

]]>
Meehelpen in het huishouden? Klusjes doen in huis of in de tuin? Eens een keertje mee helpen eten koken? Heel eerlijk gezegd heb ik me hier vroeger als kind maar bar weinig mee bezig gehouden. Mijn zusje en ik zijn vooral enorm verwend en hoefden nooit iets te doen. Een gelukkige omstandigheid, inderdaad. Toch zorgt dat bij mij nog altijd voor een zeer lakse houding qua klusjes. En eerlijk gezegd; wat dat onderwerp aangaat ook qua opvoeding van onze zoon.

Mijn lieftallige wederhelft is tijdens haar jeugd ook verwend. Maar wat die klusjes aangaat is ze toch ook wel anders opgevoed. De afwasmachine leeg ruimen? Je eigen bed opmaken? Haar fiets poetsen? Ze deed het allemaal. Omdat het haar werd gevraagd en soms omdat het simpelweg moest. Onder lichte dwang, bijvoorbeeld qua fiets poetsen. Want anders belandde laatstgenoemde object ergens hoog op zolder. Maar er werd van haar verwacht dat er met twee werkende ouders met een eigen bedrijf ze ook een handje meehielp.

Kinderen en klusjes

Twee karakters, twee verschillende vormen van opvoeden. Logisch dat onze 10-jarige zoon Job qua klusjes doen daarin toch wel verschillend door ons wordt opgevoed. Aan de ene kant hoort hij vaak uitspraken zoals ‘wil je even meehelpen?’ of wordt hem concreet een opdrachtje gegeven. Dit is de duidelijke, rechtlijnige insteek van mijn lieftallige echtgenote. Zij heeft hem geleerd om ’s ochtends zijn bed op te maken, zijn gordijnen te openen en ’s middags uit school zijn tas uit te pakken. Maar ook koken doet zij bijvoorbeeld vaak samen met Job. Nog los van het feit dat het leuk is om samen te koken, leert onze 10-jarige snuiter daar natuurlijk ook enorm veel van. Meehelpen met koken, kruiden, bakken en braden. De tafel dekken, de afwasmachine in- en uitruimen. Hij doet het allemaal. Bij haar.

Hebben jouw kinderen eigen taken in jullie huishouding? En denken jij en je partner daar hetzelfde over? En wat laat je ze dan doen?

Heel eerlijk? Bij mij niet. Dat frustreert me soms wel eens. Ik heb namelijk graag dat hij dit spontaan aanbiedt. Maar ja, wat is er te verwachten van een zoon van iemand die zelf ook maar moeilijk van die klusjes uit zichzelf doet. Die huishoudelijk blind is.. Ik steek hier zeker de hand in eigen boezem. Want is het reëel om van een 10-jarige te verwachten totdat hij spontaan aanbiedt om te helpen? Ik mag (moet) soms best ook wat vragen. Daar leert hij van. Mijn aanpak (een beetje met de Franse slag en zeker zonder strikte hand) werpt praktisch geen vruchten af. De opdrachten komen dus maar minimaal van mij af. En geloof mij maar: daar vindt mijn vrouw ook wel wat van.

Lees ook: Welke klusjes laat jij je kind doen?

Ik ga voor een nieuwe aanpak

Ik vind koken leuk, daar gaat het niet om. Maar ik vind het vaak net zo fijn om dat zelf op te pakken. Zonder gestoord te worden. Muziekje selecteren, luidsprekertjes op 10, kookboekje erbij en gaan. Of, wanneer er wat minder tijd is, restjes uit de koelkast vissen, lekker zelf iets verzinnen, smaken combineren, hopen dat het lekker wordt en gaan. In beide gevallen is het fijn wanneer ik dat helemaal alleen doe. Zodat de keuken even mijn domein is. Als Job vervolgens vraagt of hij even televisie mag kijken, dan is mijn antwoord dus vaak volmondig ‘ja’. Dan heb ik het rijk alleen.

Hier leert hij maar weinig van. Ja, hooguit om even snel uit te spreken dat het allemaal lekker gesmaakt heeft. Maar vervolgens zal ik hem toch aan het werk moeten zetten. Toch? Job, wil jij de borden even in de afwasmachine zetten? Maak jij de tafel even schoon? Trek jij een stofzuiger door de keuken? Doe je de vuilniszak even in onze grijze container? Zet je die grijze container even aan de weg? Maak je dan ook even koffie voor de kok? Ik heb mijn lijstje al klaarliggen. Ok, gaat misschien her en der wat te ver. 😉 Zodat hij uiteindelijk ook wat opsteekt van mij.

En het mooie is? Uiteindelijk zal zijn toekomstige partner ook de vruchten plukken van mijn nieuwe aanpak. Want meehelpen; dat zou toch eigenlijk logisch moeten zijn? Vraag maar aan mijn vrouw, hoe frustrerend het anders kan zijn…

Hoe gaat het bij jou thuis? Kinderen en klusjes: bij jou thuis een logische combinatie? Praat mee op Facebook.

The post Meehelpen is toch logisch? Over kinderen en klusjes doen. appeared first on MoodKids.

]]>
Jong en oud doet inspiratie op bij beurs showUP 2019 https://www.moodkids.nl/trend/2019/02/10/jong-en-oud-doet-inspiratie-op-bij-beurs-showup-2019 Sun, 10 Feb 2019 09:00:22 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=39403 De beurs showUP is voor ons als MoodKids-redactieteam altijd een belangrijk event waar we veel inspiratie opdoen voor innovatieve producten. De nieuwste ontwikkelingen op het gebied van bento-boxen? Hippe lunchtrommels of drinkbekers? Speelgoed, rugzakken, slaapkameraccessoires voor kids? Het is geweldig om hier rond te lopen. Voor jong én oud. Om iedereen een goede indruk te […]

The post Jong en oud doet inspiratie op bij beurs showUP 2019 appeared first on MoodKids.

]]>
De beurs showUP is voor ons als MoodKids-redactieteam altijd een belangrijk event waar we veel inspiratie opdoen voor innovatieve producten. De nieuwste ontwikkelingen op het gebied van bento-boxen? Hippe lunchtrommels of drinkbekers? Speelgoed, rugzakken, slaapkameraccessoires voor kids? Het is geweldig om hier rond te lopen. Voor jong én oud.

Om iedereen een goede indruk te geven wat daar allemaal te zien is, maak ik elk jaar een reeks registratiefoto’s.  Af en toe zijn er natuurlijk onderwerpen om extra aandacht aan te besteden. Zoals het speelgoed van karton van een paar jaren geleden.

Toolkit en karton

Over karton gesproken: vorig jaar kwamen we geweldig speelgoed tegen waarmee je van karton je eigen speelgoed maakt. Dat zogeheten Makedo van de Rotterdamse firma Thuisrecycling.nl heeft dit jaar een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Zo zijn er dit jaar extra accessoires aan deze toolkit toegevoegd. Zo zijn er ook plastic doppen van drinkflessen aan het ontwerp toe te voegen. Onze Job heeft de smaak weer te pakken. Creatief hoor!

Innovatieve, milieuvriendelijke producten

Bij de showUP-editie van 2019 was natuurlijk veel meer bijzonders te bewonderen. Zo zijn we al jaren vaste gast op de stand van Meri Meri. Dit Engelse merk maakt opvallende en stijlvolle feestartikelen. Zoals cupcake-vormpjes en kleurrijke prikkers. De MoodKids-traktaties zien er daardoor nóg feestelijker uit.

Of wat te denken van de unieke cadeautjes van Birambi, of de vrolijke drinkbeker van porselein in een raketvorm (Moonshot Cup)? Wees niet bang, de laatstgenoemde beker (in delen op te bouwen) staat zo stevig dat omvallen vrijwel onmogelijk is.

In de sector drinkbekers was er dit jaar nog een mooie innovatie te bewonderen. Het bedrijf BE O maakt lifestyle-producten uit bioplastics. Hun eerste product lanceerden ze tijdens showUP. Dit is een herbruikbare waterfles die gemaakt is uit een reststroom van suikerriet. Deze BE O bottle heeft een geweldig design. Extra voordeel? Om de CO2-impact nog meer te verlagen plant BE O voor iedere verkochte fles een boom (dat doet het Nederlandse bedrijf met hun partner Trees for the Future).

Be O, drinkfles, bioplastics, ShowUP

Ook leuk bedacht en zeker eveneens milieuvriendelijk, zijn de opvouwbare (jawel!) broodtrommels van Uhmm. Dit 100 % recyclebare Deense product doet denken aan de palmboomblad dat men in landen als Vietnam gebruikt om de lunch in te verpakken. Deze hippe Uhmm box gaat zeer binnenkort zeker gebruikt worden voor onze eigen Dutch Bento’s.

Papier van steen

Uiteraard zijn er tijdens showUP niet alleen maar producten te zien die geschikt zijn voor kinderen (growUP). Vorig jaar en ook dit jaar kwam ik langs diverse stands waar mijn eigen hart sneller van ging kloppen. Wat te denken van uitgeverijen die (muziek)boeken aan de man brengen? Of de nieuwste snufjes qua schrijfgerei? Vorig jaar stuitte ik op de geweldige notitieboekjes van Paper On The Rocks. Niet gemaakt van papier, nee, de opschrijfboekjes zijn natuurvriendelijk. Ze worden gemaakt van bijvoorbeeld steenafval en landbouwafval.

Meccano knutselwerken van Oom Jan

Dit jaar viel mijn oog onder andere op de bijzondere lampen van Oom Jan. Deze lampen zijn gemaakt van Meccano, het knutselspeelgoed waar ik vroeger zelf ook allerlei creaties mee maakte. Ontwerper Billy Leliveld liet zich hierbij inspireren door zijn eigen oom Jan. Toen hij op hoge leeftijd naar een verzorgingstehuis moest, ontving Leliveld zijn verzameling Meccano. Om hem daar toch een beetje thuis te laten voelen, heeft hij een lampje gemaakt voor op zijn nachtkastje. Sindsdien is Oom Jan uitgegroeid tot een bijzonder bedrijf.

Oom Jan, meccano, ShowUP

Miss Nightingale Annet van Egmond

Een ander bijzonder lampje dat ik op showUP tegenkwam is vernoemd naar Florence Nightingale, de welbekende sociaal hervormer uit de negentiende eeuw. Deze kandelaar genaamd Miss Nightingale is ontworpen door Annet van Egmond (ooit één van de oprichters en eigenaren van de welbekende lampenproducent Brand van Egmond).

Annet van Egmond, Solar Light, ShowUP, Brand van Egmond, Miss Nightingale

Bij deze bijzondere kandelaar (Solar Light) zorgen zonnecellen in de voet er voor dat het lampje altijd brandt. En mocht er onverhoopt geen zon zijn, dan is er altijd nog een USB-aansluiting die uitkomst biedt.

De stijlvolle solar-lamp is ook nog eens erg functioneel en gemakkelijk te demonteren. Wat mij betreft is dit een essentieel product dat we als kersverse caravaneigenaren zeer goed zouden kunnen gebruiken. Al zou deze kandelaar volgens Annet van Egmond zelf natuurlijk ook prima als uniek kraamcadeau aangeschaft kunnen worden. De elegante kaarslamp is verkrijgbaar via internet.

ShowUP: deze beurs blijft jaar na jaar inspirerend voor jong en oud.

The post Jong en oud doet inspiratie op bij beurs showUP 2019 appeared first on MoodKids.

]]>
Zonder vuurwerk Oud & Nieuw? Mijn kind vindt daar wat van.. https://www.moodkids.nl/opvoeden/2018/12/27/oud-en-nieuw-zonder-vuurwerk Thu, 27 Dec 2018 09:00:48 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=39228 Er waren jaren in mijn leven waarbij de periode tussen Kerst en oud en nieuw zich voornamelijk buiten afspeelde. Een grote zak met vuurwerk in de hand en maar rondbanjeren met buurtgenootjes. Rotjes laten knallen, vuurpijlen wegschieten, eigenlijk gewoon rommel maken. Ik vond dat geweldig. Neem het moment dat ik het bestelde vuurwerk mocht ophalen. […]

The post Zonder vuurwerk Oud & Nieuw? Mijn kind vindt daar wat van.. appeared first on MoodKids.

]]>
Er waren jaren in mijn leven waarbij de periode tussen Kerst en oud en nieuw zich voornamelijk buiten afspeelde. Een grote zak met vuurwerk in de hand en maar rondbanjeren met buurtgenootjes. Rotjes laten knallen, vuurpijlen wegschieten, eigenlijk gewoon rommel maken. Ik vond dat geweldig.

Neem het moment dat ik het bestelde vuurwerk mocht ophalen. Het was ieder jaar een regelrechte belevenis. De start van een paar dagen onafgebroken op straat. De liefde voor vuurwerk zat in mijn bloed. Ik hou van mooi siervuurwerk, ik hou van lekkere knallers. Iets na twaalf uur rondstruinen in ons dorpscentrum? Ergens achteraf oud en nieuw vieren met zicht op datzelfde centrum? De reuk van kruitdampen? ’t Was allemaal even prachtig. Al moet gezegd worden dat actief afsteken altijd de voorkeur genoot.

Heeft mijn kind ook liefde voor vuurwerk?

De afgelopen jaren vieren we oud en nieuw steevast met dezelfde lieve familie. Lekker samen koken, lekker samen eten, lekker samen drinken. Hij en ik nemen ook altijd even de tijd om bij de lokale vuurwerkleverancier ‘een paar tientjes stuk te slaan’. Onze zoon mee en ook hun zoon en dochter zijn dan van de partij. De eerste jaren kwam het enthousiasme vooral van de twee vaders. De drie kinderen waren nog iets te jong en verkozen een warme positie achter het raam boven vernikkelen in de kou, lontjes afsteken en kijken naar het resultaat. Ik heb me wel eens afgevraagd of mijn zoon dezelfde voorliefde zou hebben voor vuurwerk als ik.

Vanaf dit jaar is die vraag beantwoord. Als door een wesp gestoken pluist mijn zoon van 10 ineens alle vuurwerkfolders door. Van voor naar achteren en weer terug. Hij weet alles over Categorie 1-vuurwerk dat het hele jaar afgestoken mag worden en reserveert geld uit z’n spaarpot voor zijn aanstaande aanschaffen. “Papa, zal ik dan twee doosjes knetterballen halen of één? Vind je zo’n matje ook leuk?”

Dat enthousiasme zorgt er bij mij echter voor dat er ineens talloze beren op de weg staan. Heel eerlijk? Ik vind het allemaal maar niks. Hij is toch eigenlijk veel te jong? Hij draagt toch wel een veiligheidsbril? Hij blijft toch wel ver verwijderd van alles dat aangestoken wordt, ontbrandt en daardoor zeer gevaarlijk is? Vuurwerkvrije zones instellen? Och, waarom niet, eigenlijk.

Zonder vuurwerk?

Daarbij komt: dat geknal is mij ineens veel te hard. En dat siervuurwerk kan ik ook wel achter glas aanschouwen. Waarom wil mijn zoon dan niet naast ons staan? Waarom moet hij nu ineens met alle geweld naar buiten? En al dat vuurwerk in die zak in zijn hand, dat is toch hartstikke gevaarlijk. Ik antwoord op zijn vraag. “Ik zou één doosje knetterballen halen. Meer niet. Dat zijn er al zestig, toch? En trouwens: je zou je geld natuurlijk ook aan iets heel anders kunnen besteden.” Hij kijkt me indringend aan: “Oud en nieuw zonder vuurwerk? Sorry, pap. Dat trek ik echt niet, hoor.”

Inspiratie voor Oud & Nieuw vind je hier

The post Zonder vuurwerk Oud & Nieuw? Mijn kind vindt daar wat van.. appeared first on MoodKids.

]]>
Vijf tips voor mountainbiken met je kind https://www.moodkids.nl/trend/sportspel/2018/08/07/mountainbiken-met-je-kind Tue, 07 Aug 2018 08:00:30 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=37400 Onze zoon leest een boek. Dat mag op zich al in de krant. Hij is namelijk niet echt een lezer. Hij leest het boek echter óók nog eens meerdere malen. En van voren naar achteren. Er is namelijk iets waar hij van alles over wil weten: mountainbiken. Ja, Job heeft sinds kort een mountainbike. Het […]

The post Vijf tips voor mountainbiken met je kind appeared first on MoodKids.

]]>
Onze zoon leest een boek. Dat mag op zich al in de krant. Hij is namelijk niet echt een lezer. Hij leest het boek echter óók nog eens meerdere malen. En van voren naar achteren. Er is namelijk iets waar hij van alles over wil weten: mountainbiken. Ja, Job heeft sinds kort een mountainbike.

Het gaat thuis de laatste tijd bijna over niets anders meer. ‘Papa, zullen we fietsen? Mam, mag ik op de mountainbike naar school? Zal ik even naar de winkel gaan met mijn nieuwe fiets?’ Ik vind het geweldig. Ik heb namelijk ook een mountainbike en ben mede door hem weer zeer enthousiast geworden over deze stoere vorm van fietsen. Want zeg nou zelf: zelf crossen door de bossen is leuk, maar samen mountainbiken met je kind is nog veel leuker. Sporten met je kind: het was in mijn optiek nog niet vaak zo leuk.

Dat zwemmen bijvoorbeeld is nooit wat voor me geweest. Voetballen met Job? Ik leg het volledig af. Rennen met onze sportieve zoon is erg leuk, maar ook in dit geval blijkt: mountainbiken met je kind is misschien nog wel toffer. Hoe zijn voorliefde ooit ontstond? Zijn beste vriendje heeft er één. Daar mocht hij een keer op en sindsdien prijkt het bovenaan z’n verlanglijst. Job is nog niet jarig, maar de blinkende fiets is er al wel. Deze zomervakantie is een beetje bestemd om de rijtechniek een onder de knie te krijgen. Fietsen kan hij wel, maar op een atb gaat alles toch een stuk anders. Hoe rem je? Hoe stuur je? Wanneer schakel je? Hoe zit je op de fiets?  De eerste kilometers zijn inmiddels gemaakt.

Fietsen door de Veluwse bossen

De mountainbike: het is met stip Jobs meest succesvolle cadeau ever. Toen hij de fiets kreeg, plunderde onze 9-jarige atb’er meteen de spaarpot. Hij wilde zelf graag een helm, een tenuetje en een bidon aanschaffen. Daarnaast is hij meteen naar de bieb gegaan om zich in te lezen. In ons eerste fietstripje door de Veluwse bossen bleek al hoe goed hij die boeken doorgeworsteld had.

‘Papa! Ik kom links van je!’ Ik wist meteen wat hij bedoelde. Hij had deze mb-taal in één van de biebboeken gelezen. Ik stuurde direct naar rechts en links van me, zoefde een blond koppie langs. Of eigenlijk: wat korte blonde haartjes die verstopt zaten onder een hagelwitte helm. Want ja, zo’n helm daar moet je geen seconde over twijfelen. Die is verplichte kost.

Net als een broekje met zeemleren kruis. Eerst denk je misschien dat mountainbikende kinderen het ook wel met een gewone broek af kunnen, maar daar kom je snel van terug. Onlangs ging Job spontaan een rondje fietsen met mijn schoonmoeder. Na zo’n tien kilometer onderbrak hij het tochtje en wilde hij naar huis. Even de broek met het zeemleren kruis ophalen. Het is dat oma sinds kort een elektrische fiets heeft en daardoor ook graag hele afstanden op de pedalen trapt. Die vond die extra kilometertjes dus niet heel erg.

Voorbereiding bij mountainbiken met je kind is halve werk

Allemaal goed en wel; mountainbiken met je kind kan natuurlijk best gevaarlijk zijn. We fietsen er wat af en Job wordt steeds behendiger. Toch is het zaak dat je jezelf ook goed voorbereidt, want anders ligt junior zo in de struiken. Onlangs moesten we een stijl kronkelig zandpad naar beneden. Het leek er op dat hij niet durfde. Stapje voor stapje zijn we heel langzaam naar beneden gestuurd. Vervolgens ben ik drie keer rechtsaf geslagen om dezelfde afdaling nogmaals te doen. Oefening baart kunst. Het is leuk dat hij zich zelf zo verdiept, maar ik heb mezelf ook maar even goed voorbereid. Daarom zet ik hieronder nog even wat tips op een rij.

Mountainbiken met je kind wordt steeds populairder. Aldus Dennis, sinds zijn zoon een atb met versnellingen heeft. Voor Moodkids zette hij tips op een rij.

 

Vijf tips voor mountainbiken met je kind?

  • Staat je zadel goed? Check het als volgt: ga zitten op je zadel en zet je hak op de trapper. Als je been bijna recht is dan staat je zadel goed afgesteld.
  • Kijk ver vooruit in plaats van net na je voorband. Dan zie je namelijk veel beter waar je het best naartoe kunt sturen. Over sturen gesproken: hou je stuur losjes vast bij mulle of modderige zandwegen. Verplaats je gewicht naar het achterwiel en zit je versnelling ergens tussen hoog en laag in. De mountainbike zoekt dan veel gemakkelijker z’n weg.
  • Ga bij afdalen op je pedalen staan, strek je armen en hang met je achterwerk achter het zadel. Zo is je gewicht beter verdeeld en zul je minder snel vallen.
  • Over vallen gesproken: rem niet te hard wanneer je afdaalt, want je ligt zo naast de fiets. Pompend remmen heet dat, zo las Job zelf in één van de boeken.
  • Zorg dat je voldoende water en eventueel wat te eten (een banaan bijvoorbeeld) mee hebt. Je krijgt namelijk honger en dorst van mountainbiken.

The post Vijf tips voor mountainbiken met je kind appeared first on MoodKids.

]]>
De invloed van Spotify op mijn muzikaal vetorecht https://www.moodkids.nl/opvoeden/2018/07/25/invloed-van-spotify Wed, 25 Jul 2018 08:00:49 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=37394 Sinds kort heeft onze zoon Spotify. Het muziekniveau in Huize Dekker-Gorseling dreigt hierdoor af te dalen tot een bedenkelijk en een beschamend niveau. Vind ik. Alhoewel; wát is niveau en wát is smaak waard? En wie heeft er in zo’n geval gelijk? Ik kom er nu eigenlijk een beetje achter dat ik mij net zo […]

The post De invloed van Spotify op mijn muzikaal vetorecht appeared first on MoodKids.

]]>
Sinds kort heeft onze zoon Spotify. Het muziekniveau in Huize Dekker-Gorseling dreigt hierdoor af te dalen tot een bedenkelijk en een beschamend niveau. Vind ik. Alhoewel; wát is niveau en wát is smaak waard? En wie heeft er in zo’n geval gelijk? Ik kom er nu eigenlijk een beetje achter dat ik mij net zo gedraag als mijn vader ooit bij mij deed. Het blijkt: over smaak valt niet te twisten.

‘Spotify? Nee, dát album ken ik niet.’ Ik heb deze opmerking vaak gemaakt op het moment dat iemand in mijn omgeving over deze muziekdienst begon. Ik draai namelijk platen en cd’s. De emotieloze mp3 is niet aan mij besteed. Ik wil platen uit hoezen schuiven, ik wil naalden in groeven, ik wil cd-boekjes ruiken en cd’tjes in de speler laten kletteren alvorens de laser z’n werk doet. Muziek luisteren is naar mijn mening veel meer dan de klanken uit de speaker. Daarbij wil ik graag zelf bepalen wat er hier in huis gedraaid wordt.  Een muzikaal vetorecht inderdaad. Daar ben ik heel eerlijk in. Dus dat het er met de komst van Spotify muzikaal allemaal beter van wordt in dit huis? Nee.

Ed Sheeran? Nee!

Voorbeeldje? Twee woorden: Ed en Sheeran. Neeee! De man die ooit een groot deel van zijn bekendheid en faam vergaarde toen hij het Pink Floyd-nummer Wish You Where Here totaal molesteerde. ‘Job, daar luister je toch niet naar?’ Zijn reactie: ‘Maar Shape Of You is toch leuk, papa?’ Nou? Nee! Daar denk ik toch wel iets anders over. Of hij niet veel liever drieëntwintigeneenhalve minuut naar het nummer Echoes van Pink Floyd wil luisteren. Nee, dat zit er niet in. Z’n ogen vallen al dicht na 25 seconden. ‘Papa? Zal ik voor jou ook drie nummers toevoegen aan mijn lijst?’ Ik knuffel hem en zeg dat dit niet hoeft. Vervolgens zet ik Kant A van het geniale Floyd-debuut The Piper At The Gates Of Dawn op. Meteen daarna zet mijn zoon zet het op een lopen. De bluetoothspeaker met een jammerende Sheeran bungelt aan zijn broekriem.

Dat is toch geen muziek?

Precies op dat moment gaan mijn gedachten 25 jaar terug in de tijd. Ik schrik er van. ‘Tjongejonge, Dát is toch geen muziek?’ Tuurlijk,  de industrial metal van Nine Inch Nails is niet voor een heel groot publiek weggelegd. Toch vond ik die opmerking van mijn vader maar wat irritant. ‘Hè? Wat zingt die zanger? Ik kan hem totaal niet verstaan.’ Oké, The Scene heeft wat toegankelijkere nummers gemaakt dan Feest, de opener van Avenue de la Scene, toch voelde het als een dolksteek door mijn hart toen mijn pa zijn mening gaf over deze cd in het algemeen en de zangstijl van wijlen Thé Lau in het bijzonder. ‘Maar eehm, dit is toch niet zuiver?’ Nee, klopt dat hoorde ik ook wel, maar Neil Young zong live wel met heel veel meer passie dan al die aalgladde middle of the road-pop waar mijn vader steeds voor viel.

Ik ben net zoals mijn vader

Terug naar 2018. Ik kom er ineens dus achter dat ik net zo reageer op mijn zoon, als mijn vader ooit bij mij deed. En wát is dan muzikaal beter? Ik heb het wel geprobeerd maar Job kiest vrij zeker heel vaak niet voor het gros van al mijn platen en cd’s. Hij zingt juist mee met alle, eigen ontdekte, hedendaagse hits waar ik geen weet van heb. Vrouwlief doet dat overigens ook. Nou, laat me eerlijk zijn; het is een stuk aantrekkelijker wanneer iemand fluitend de keuken aan het schoonmaken is op de wijsjes van Katy’s en de Taylors van deze wereld, dan wanneer ze zich stierlijk loopt te ergeren aan die ene toffe Tool-plaat die ik iets te hard door de woonkamer laat schallen. En trouwens: heel stiekem vind ik die Taylor Swift ook wel okay. Helemaal sinds ik er via Ryan Adams’ coveralbum van 1989 achterkwam hoe goed die liedjes eigenlijk zijn. Die ga ik binnenkort maar eens aan Job laten horen via zijn Spotify-account.

De invloed van Spotify

Kort en goed? Mijn muzikaal vetorecht is aan het afbrokkelen. Daarbij komt: muzieksmaak is niet op te leggen aan anderen. En het begrip niveau blijkt voor iedereen anders. Ik zie het aan mijn pa. Hij luistert tegenwoordig ook naar Neil Young. En die cd van The Scene staat al jaren bij hem in de kast. Maar Ed Sheeran in mijn collectie? Dat gaat wel wat ver. Als iemand denkt dat ze me daarmee blij kunnen maken, dan ruil ik hem subiet in voor de nieuwe van Nine Inch Nails. Want over smaak valt niet te twisten.

PS. Mocht je meer willen weten over bovenstaande songs? Job heeft hier uiteraard een afspeellijst over gemaakt. Bekijk hem hier

The post De invloed van Spotify op mijn muzikaal vetorecht appeared first on MoodKids.

]]>