Charlotte Borggreve – MoodKids https://www.moodkids.nl hét meest complete online magazine voor de allerleukste moeders & vaders. Tue, 24 Apr 2018 08:00:00 +0000 nl hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.9.5 Pleidooi voor meer ruimte voor kinderen https://www.moodkids.nl/opvoeden/2018/04/11/opgroeien-in-de-stad Wed, 11 Apr 2018 08:00:03 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=36563 Ik ben bang dat er een groot verschil is tussen kinderen die in een dorp opgroeien en  kinderen die in de stad wonen. En dat is jammer. Gaan kinderen uit een dorp nog even buiten spelen in het uurtje voor en na het eten, stadskinderen zitten dan meestal binnen. In Amsterdam waar ik woon en […]

The post Pleidooi voor meer ruimte voor kinderen appeared first on MoodKids.

]]>
Ik ben bang dat er een groot verschil is tussen kinderen die in een dorp opgroeien en  kinderen die in de stad wonen. En dat is jammer. Gaan kinderen uit een dorp nog even buiten spelen in het uurtje voor en na het eten, stadskinderen zitten dan meestal binnen.

In Amsterdam waar ik woon en waar mijn kinderen zijn opgegroeid, zie ik in de binnenstad nooit kinderen buiten spelen. Wel in de speeltuinen, maar niet gewoon op de stoep. Ouders gaan wel vaak in het weekend naar sport en speeltuinen, maar dat zijn dan weer gecontroleerde plekken. Kinderen hebben juist de vrijheid nodig om lekker aan te rommelen, zonder het eeuwige wakende oog van een volwassene.

boek charlotte

In de stad is het een gevecht om elke vierkante centimeter. Je moet die delen met anderen. Fietsers, wandelaars, toeristen, auto’s, winkeliers en nog veel meer. Kinderen zijn dan meestal een sluitpost. Hoe leer je fietsen in een stad met voorbij racende fietsers en scooters? Met toeristen die zomaar oversteken? Waar kan je spelen? Terwijl er steeds meer grote terrassen zijn voor al die volwassenen.

Lees hier verschillende artikelen met inspiratie voor buitenspelen

Kindercoach Charlotte ziet een groot verschil tussen opgroeien in de stad en in een dorp. In de stad is het een gevecht om elke vierkante centimeter en dat gaat ten koste van ruimte om te spelen, klooien en ontdekken. Wie zorgt er voor een fijner leefklimaat voor kinderen?

Opgroeien in de stad met nauwelijks ruimte

Er zijn nauwelijks brede stoepen om op te steppen, te stoepkrijten of te rolschaatsen. Er is geen veldje waar je vuurtjes kan stoken en hutten kan bouwen. Geen boom om in te klimmen, geen wilde planten met insecten om te bekijken. Vreselijk! Kinderen spelen op rubberen tegels met volwassenen die op ze letten en zich met hen bemoeien. Op school, na school en in het weekend. Men maakt zich zo druk om de gezondheid van kinderen en biedt schoolontbijten, sport en bewegingslessen aan. Maar als kinderen ruimte zouden hebben om buiten te spelen, en het niet vanzelfsprekend is dat ze uren achter TV of Ipad vertoeven, zouden ze veel gezonder en gelukkiger zijn.

En dat geldt niet alleen voor Amsterdam. Alle steden in Nederland hebben dit euvel: veel restaurants, café’s, koffietentjes en terrassen, maar plaats voor kinderen is er nauwelijks. Veel initiatieven om de toeristen naar andere steden te krijgen, maar kinderen raken ondergesneeuwd.

In Amsterdam gaan er stemmen op voor een speciale wethouder om toerisme in goede banen te leiden, maar zou het niet goed zijn om ook een wethouder kinderen te hebben? Die zorg draagt voor een fijn leefklimaat in de stad? Men wil immers jonge gezinnen in de stad houden. Dan moet de gemeente er ook echt iets voor doen. Ruimte scheppen voor ongecontroleerd klooien, spelen en ontdekken. Daar wordt de stad alleen maar leuker van!

Woon jij in de stad? Zie jij initiatieven die gericht zijn op het vrijer buitenspelen  van kinderen? Deel ze met ons.

(c) Can Stock Photo / SergeyNivens

The post Pleidooi voor meer ruimte voor kinderen appeared first on MoodKids.

]]>
Lastige ouder: schrikbeeld of juist goed? https://www.moodkids.nl/opvoeden/2018/04/04/lastige-ouder-schrikbeeld-of-juist-goed Wed, 04 Apr 2018 10:45:03 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=36466 Mijn dorpsschool had twee lokalen en per lokaal drie klassen. Ik zat met twee andere kinderen in één klas. Aan het eind van de schooltijd, kon je als meisje naar de huishoudschool en als jongen naar de ambachtsschool. Heel eenvoudig, meer keuze was er niet. De juf van klas 1,2, en 3 had altijd migraine […]

The post Lastige ouder: schrikbeeld of juist goed? appeared first on MoodKids.

]]>
Mijn dorpsschool had twee lokalen en per lokaal drie klassen. Ik zat met twee andere kinderen in één klas. Aan het eind van de schooltijd, kon je als meisje naar de huishoudschool en als jongen naar de ambachtsschool. Heel eenvoudig, meer keuze was er niet.

De juf van klas 1,2, en 3 had altijd migraine en een bijbehorend humeur, de meester van 4,5 en 6 hield van verhalen vertellen en vooral veel uit zijn duim zuigen. Heb ik iets geleerd? Niet echt veel. Geschiedenis en aardrijkskunde kregen we niet. Ja, wel verhalen van de meester over zijn ‘heldhaftige’ oorlogsacties (geschiedenis) en reisverhalen over landen waar hij was geweest of van gehoord had (aardrijkskunde). Heb ik iets geleerd? Niet veel. Had ik het leuk? Ja hoor, maar ik had toch liever beter les gehad.

Mijn ouders bemoeiden zich niet met school. Ze verdiepten zich niet in de zin en vooral onzin die de meester uitkraamde. Kwam ik thuis met een nieuw weetje: ‘sidderalen sidderen omdat ze als het onweert omhoog springen en dan door de bliksem getroffen worden’ dan ging er bij hen geen alarmbel af. Hoefde ik geen topo te leren of jaartallen? Dan werd er geen wenkbrauw opgetrokken, laat staan dat mijn ouders zich bij de meester vervoegden om verhaal te halen.

Lastige ouder? Dat valt wel mee

Ik heb dat anders gedaan. Ik hield mijn kinderen en het leerlingvolgsysteem in de gaten. Had ik de indruk dat mijn kinderen beter konden, maar dat niet in de drukke klas voor elkaar kregen. Dan deed ik ze op bijles. En dat wierp bij alle drie zijn vruchten af. Een paar één-op-één lessen met een juf die alles rustig uitlegde, deed wonderen. Waren er dingen verkeerd gegaan bij het eindexamen van mijn dochter, waardoor ze een her kreeg? Dan hing ik in de telefoon. Bleef mijn zoon zitten, wat wij en de school totaal niet aan zagen komen? Dan ging ik praten met de mentor. Desnoods perste ik er wat traantjes uit, maar kreeg het niet voor elkaar) Werden ze gek van mij op school? Was ik een lastige ouder? Nee dat viel echt wel mee, want ik bleef redelijk, luisterde naar hun argumenten en nam ook mijn verlies.

boek charlotte

Praat met de leerkracht

Ouders van mijn coachkinderen raad ik altijd aan om met de leerkracht te praten. Soms hebben ze pech en is de leerkracht niet erg bereid om te luisteren. Meestal denkt de juf of meester mee en luistert naar ouders en kind. Ouders kennen hun kind het best en voelen meestal haarscherp aan wat het nodig heeft.

Zo had ik laatst ouders van een kind dat hoogstwaarschijnlijk beelddenker is. De school was eerst nogal afhoudend, maar heeft toch een test gedaan en ruiterlijk toegegeven dat ze (nog) geen expertise hebben om het kind goed te helpen. Voor de ouders was dat al prettig om te ervaren dat zij het goed hadden aangevoeld en dat er gezien is dat hun kind behoefte heeft aan andere uitleg. Ze kunnen dat op school nog niet geven, maar gaan zich er wel in verdiepen. Tegelijk zoeken de ouders naar wat extra hulp (buiten school om) voor hun kind.

Een andere ouder heeft net zolang met school gepraat en gekeken naar oplossingen tot haar kind naar een andere klas mocht, zonder meidenvenijn. Nog een moeder heeft haar kind serieus genomen en ging met de leerkracht kijken of er wat meer uitdaging en speelmateriaal was voor haar dochter die zich verveelde. Allemaal ouders die ondanks in eerste instantie tegenstribbelen op school (en zelf het gevoel krijgen dat je een zeurouder bent) toch zijn doorgegaan en achter hun kind zijn gaan staan.

Geen ouders die onredelijke eisen hadden, maar gewoon ouders die luisterden naar hun kind. En terecht vonden dat zij als ouders moesten zorgen dat hun kind zo goed mogelijk onderwijs zou krijgen.

Hoe doe jij dat? Ben jij een ‘lastige ouder’ of laat jij het meer op z’n beloop. Praat met ons mee op Facebook.

(c) Can Stock Photo / watcartoon

The post Lastige ouder: schrikbeeld of juist goed? appeared first on MoodKids.

]]>
Het wilde leven van Benjamin Bontje https://www.moodkids.nl/trend/kinderboeken/2018/03/28/het-wilde-leven-benjamin-bontje Wed, 28 Mar 2018 08:00:20 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=36369 Iedereen die met kinderen werkt of kinderen (in zijn omgeving) heeft, weet dat sprookjes of fantasieverhalen prachtige metaforen kunnen zijn. In mijn praktijk laat ik kinderen vaak een metafoor maken. Het grappige is, dat ze dan meestal een verhaal maken waarmee ze zichzelf kunnen helpen. Zo was er een keer een jongen die een verhaal […]

The post Het wilde leven van Benjamin Bontje appeared first on MoodKids.

]]>
Iedereen die met kinderen werkt of kinderen (in zijn omgeving) heeft, weet dat sprookjes of fantasieverhalen prachtige metaforen kunnen zijn.

In mijn praktijk laat ik kinderen vaak een metafoor maken. Het grappige is, dat ze dan meestal een verhaal maken waarmee ze zichzelf kunnen helpen. Zo was er een keer een jongen die een verhaal vertelde over een beer die naar zijn vrienden op een berg wilde en op een slimme manier langs een poortwachter moest komen. De beer bedacht dat hij gewoon even een omtrekkende beweging om de poortwachter moest maken. In plaats van zich met geweld toegang moest verschaffen. De jongen wilde dat in het gewone leven ook leren. Hoe kon hij op een leuke manier met anderen omgaan zonder zijn zin door te drijven? De metafoor leerde hem dat hij dat kon doen zonder de confrontatie aan te gaan.

Als ouders kan je gewoon een leuk verhaal voorlezen, maar soms is het ook fijn om je kind een verhaal aan te bieden met een levensles. Zo las ik het nieuwe boek van Barbara Jurgens: Het wilde leven van Benjamin Bontje (8+). Met grappige tekeningen van Harmen van Straaten. Barbara heeft dit boek nog geen half jaar na haar debuut: De Wolventemmer (11+), geschreven. Dat Barbara ook scriptschrijfster is, lees je in haar dialogen, die heel levendig, grappig en in lekker sappig Amsterdams zijn geschreven.

Check hier meer reviews van kinderboeken

Het wilde leven van Benjamin Bontje

Benjamin Bontje is een oergeestig verhaal over Benjamin, een tamme rat uit een dierenwinkel. Benjamin komt bij een wilde rattenfamilie in de krochten van Amsterdam terecht en beleeft grote avonturen. Er wordt door de wilde rattenfamilie die naar de namen: Schele, Ouwe, Bink, etc luisteren, plat Amsterdams gesproken. Achter in het boek is er een woordenlijst voor wie het Bargoens niet helemaal beheerst. Handig, want de familie gebruikt woorden als Misjpoge (familie), mesjokke (gek), ponem (gezicht) en tinnef (poep).

Benjamin is netjes opgevoed door zijn moeder, dus dat is wel even slikken voor hem om voor ‘bijgoochem’ uitgemaakt te worden. Of te horen dat hij, als hij niet oppast, naar de ‘gallemiezen’ gaat. De  nette afkomst van Benjamin, die geleerd heeft om keurig met zijn bek dicht te eten en het platte, maar oergezellige Amsterdamse-onderwereld-rattengespuis, maakt het in het begin voor hem wel moeilijk om de anderen te begrijpen en te waarderen. Ook omdat er nogal argwanend naar hem wordt gekeken. Maar gelukkig komen deze twee werelden in de loop van het verhaal dichter bij elkaar. Benjamin en de Mokumse rattenfamilie leren elkaar waarderen.

Dus eigenlijk, als je het over metaforen hebt, is dit een boek over opgroeien, de wilde wereld ingaan en je eigen milieu en nest achter je laten. Voor ouders die hun kinderen willen laten lezen hoe dat is, om op te groeien – dat dat spannend is, maar ook soms moeilijk en verdrietig – een heel fijn en grappig boek. Iedereen die van ratten houdt of die gewoon een heel geestig en avontuurlijk kinderboek wil geven of lezen is dit boek ook een aanrader!

Bestel hier

Het wilde leven van Benjamin Bontje, Barbara Jurgens, uitgeverij Moon, 14,99 euro

Win een exemplaar van Benjamin Bontje

Van uitgeverij Moon mogen wij een exemplaar weggeven van het boek Het wilde leven van Benjamin Bontje

Zo doe je mee:

  • Like (en evt deel) dit bericht op Facebook of Instagram.
  • Vul hieronder je gegevens in.

Over circa 14 dagen maken we de winnaar bekend. Uitgeverij Moon stuurt het boek rechtstreeks naar je op.

Winactie boek 'Het wilde leven van Benjamin Bontje'

    Voor meer informatie check www.moodkids.nl/moodkids-updates
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

The post Het wilde leven van Benjamin Bontje appeared first on MoodKids.

]]>
Zo gaaf, kindercoach Charlotte vertelt over coachen in Burkina Faso https://www.moodkids.nl/opvoeden/2018/03/14/coachen-in-burkina-faso Wed, 14 Mar 2018 15:02:49 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=36340 In het vroege voorjaar was ik vijf weken in Burkina Faso om te werken voor Stichting V!VE l’Initiative. Ik had geld opgehaald bij fondsen om elf laptops te kunnen aanschaffen voor de elf V!VE studenten. Zij kunnen, net als Nederlandse studenten, niet meer studeren zonder laptop. Het uitreiken van de laptops aan gelukkige studenten was […]

The post Zo gaaf, kindercoach Charlotte vertelt over coachen in Burkina Faso appeared first on MoodKids.

]]>
In het vroege voorjaar was ik vijf weken in Burkina Faso om te werken voor Stichting V!VE l’Initiative. Ik had geld opgehaald bij fondsen om elf laptops te kunnen aanschaffen voor de elf V!VE studenten. Zij kunnen, net als Nederlandse studenten, niet meer studeren zonder laptop. Het uitreiken van de laptops aan gelukkige studenten was één van mijn werkzaamheden.

Omdat ik kinder- en jongerencoach ben, was ik natuurlijk ook geïnteresseerd of de jongeren in Bobo-Dioulasso behoefte hadden aan een paar coachings. De behoefte was er niet, want coaching kenden ze niet. Maar nieuwsgierig waren ze wel en bereidwillig ook. Zo coachte ik uiteindelijk een groepje jongeren van de leerlingenraad. Actieve leerlingen die een beurs van V!VE krijgen voor de middelbare school. Als ze genoeg ambitie hebben en slim genoeg zijn, krijgen ze ook nog gelegenheid om verder te studeren. Deze leerlingen zijn actief in de zin van: de spreekbuis zijn van de leerlingen en het organiseren van een jaarlijkse bijeenkomst voor alle leerlingen (120) en hun ouders en de projectleiders van V!VE. Ook bieden ze hulp aan andere leerlingen bij huiswerk en andere zaken. Deze leerlingenraad bestaat uit zes meisjes en een jongen.

boek charlotte

Coachen in Burkina Faso

Op twee zondagmiddagen spraken we af onder een schaduwrijke cashewnotenboom in de tuin van Villa Rose, het hotel van Franca Berkvens, de initiatiefneemster van V!VE l’Initiative. Ik begon met een rondje voorstellen en vroeg hen daarna om een tekening te maken van zichzelf over vijf of tien jaar. Best moeilijk vonden ze, want zelf waren ze pas 18, 19 of 20 jaar. Iedereen zag zichzelf in een leuke baan, de meesten hadden dan een eigen bedrijf. Twee meisjes kwamen er zo achter dat ze hetzelfde bedrijf voor ogen hadden en die besloten ter plekke om te gaan samenwerken. We spraken ook over hoe je je netwerk gaat opbouwen om deze doelen te bereiken. Iets wat erg speelt in Burkina Faso. Hoe zoek je de juiste mensen voor je kruiwagen. Dit zijn allemaal jongeren uit erg arme gezinnen en dus geen gezinnen met contacten die kunnen helpen om een baan te vinden. In Burkina Faso is het helaas erg belangrijk om de juiste contacten te hebben. Veel banen worden aan familie en vrienden vergeven.

Begin dit jaar was kindercoach Charlotte 5 weken in Burkina Faso om te werken voor Stichting V!VE l'Initiative. Daar besloot ze ook de leerlingenraad te coachen. Samen met hen speelde ze ook het Complimentenspel en het Kwaliteitenspel. Zo gaaf!

Het kwaliteitenspel

Toen vroeg ik aan iedereen of ze aan de anderen kunnen zeggen of ze denken dat het gaat lukken om die toekomstdroom voor elkaar te krijgen en stuk voor stuk noemden ze mooie kwaliteiten op. Een goede opmaat om het kwaliteitenspel (lees hier hoe je dat thuis speelt), dat ik in het Frans had vertaald en op kaartjes had gezet, tevoorschijn te halen. Nu vroeg ik hen om voor ieder ander kwaliteiten te zoeken. Dat werd een mooi stapeltje en ieder mocht uitleggen waarom ze die kwaliteiten kozen. We namen de tijd en deden het zorgvuldig. Het maakte grote indruk en ze raakten niet uitgesproken over hoe fijn het is om je eigen kwaliteiten te zien en te horen. Net als ik – ik ben fan van het kwaliteitenspel! – vonden ze het een eye-opener. Daarbij hadden ze nooit op die manier naar zichzelf gekeken en over zichzelf gepraat. We sloten af met een tip voor die week: met je ouders over je kwaliteiten praten.

Begin dit jaar was kindercoach Charlotte 5 weken in Burkina Faso om te werken voor Stichting V!VE l'Initiative. Daar besloot ze ook de leerlingenraad te coachen. Samen met hen speelde ze ook het Complimentenspel en het Kwaliteitenspel. Zo gaaf!

Van kwaliteiten naar complimenten

De week daarna kwamen we weer bij elkaar onder de cashewboom. Nu speelden we het complimentenspel (ook door mij in het Frans vertaald) en mochten ze elkaar uitgebreide complimenten geven. Zo kwamen we in gesprek over de dingen die ze als leerlingenraad al samen hadden gedaan en wat ze daarvan geleerd hadden. Spreken in het openbaar, samenwerken, luisteren naar argumenten van anderen. Ook hadden ze een diepe vriendschap voor elkaar opgedaan en waren ze zeker van plan om in de toekomst samen te werken.

Als laatste had ik een aantal vragen in het Frans vertaald: ‘Wat wil je durven?’ “Hoe motiveer je jezelf om je doelen te bereiken?’ ‘Waar ben je trots op?’ Allemaal moeilijke vragen maar samen kwamen ze tot mooie antwoorden. Op de vraag:’Wanneer heb je voor het laatst lekker gelachen?’ konden ze allemaal antwoorden dat ze dat kortgeleden nog fijn met elkaar hadden gedaan… tijdens de coaching, toen ze met z’n allen kwaliteiten voor de enige jongen in hun midden zochten: sexy, verleidelijk, waren er zomaar een paar.

The post Zo gaaf, kindercoach Charlotte vertelt over coachen in Burkina Faso appeared first on MoodKids.

]]>
Je kind als proefkonijn met tests voor thuis https://www.moodkids.nl/opvoeden/2018/02/15/kind-als-proefkonijn Thu, 15 Feb 2018 09:00:26 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=36122 Voor de helicopterouder onder ons heb ik een leuk boek dat je kan gebruiken om de ontwikkeling van je kind te testen en op de voet te volgen. Voor de luie ouders is het gewoon leuk om je kind wat experimenten te laten doen, gewoon als spelletje en er verder geen consequenties aan te verbinden. […]

The post Je kind als proefkonijn met tests voor thuis appeared first on MoodKids.

]]>
Voor de helicopterouder onder ons heb ik een leuk boek dat je kan gebruiken om de ontwikkeling van je kind te testen en op de voet te volgen. Voor de luie ouders is het gewoon leuk om je kind wat experimenten te laten doen, gewoon als spelletje en er verder geen consequenties aan te verbinden. Dus kies maar.

Otje van der Lelij, schrijfster van het boek ‘Je kind als proefkonijn. De leukste psychologische tests voor thuis voor kinderen van 0-12 jaar‘, is dit boek gaan schrijven uit interesse voor kinderpsychologie. Terwijl je als ouder de experimenten uitvoert, kijk je dus tegelijkertijd goed naar je kind en leer je over je kind. Dat maakt het heel persoonlijk en interessant voor ouders. Otje legt ook goed uit wat de achtergronden zijn van de experimenten en wat ze testen. Het is prettig en levendig geschreven en nodigt echt uit om van alles met je kind (van 0-12 jaar) te gaan doen.

boek charlotte

Je kind als proefkonijn

Een voorbeeld van een experiment. Laat je baby/jonge kind eens drie poppetjes zien. Het eerste poppetje duwt heel moeilijk een bal vooruit. Het tweede poppetje (de gemene) probeert dat te dwarsbomen, door het eerste poppetje om te duwen, pootje te haken of de bal weg de tikken. Het derde poppetje (de lieverd) komt helpen. Als je dat toneelstukje met de poppetjes hebt uitgevoerd, vraag dan aan je kind ‘met wie wil je graag spelen’? Het zal in de meeste gevallen het lieve poppetje pakken of aanwijzen. Als je baby dat nog niet kan, er het langst naar kijken. Dat betekent dat je kind al zo jong een idee heeft wie slechte of goede bedoelingen heeft.

Met lego of duplo kan je een kind een bouwsel laten nabouwen waarbij je kijkt of dat lukt. Voor nabouwen heb je een heleboel vaardigheden nodig: hij moet de locatie, rotatie en positie kunnen bepalen. Welke van de drie beheerst hij en welk nog niet? Spelen met blokken stimuleert het ruimtelijk en wiskundig inzicht. Ook de voorgeprogrammeerde voorbeelden hoe je een onderzeeër bouwt of een auto zijn erg goed, want door het nabouwen leert het.

Je kan heel makkelijk testen of je kind hulpvaardig is, door onhandig te doen en kijken hoe je kind reageert. Als je kind hulpvaardig reageert, is het belangrijk om je kind daarvoor niet te belonen, want dan stopt het hulpvaardig gedrag, zo heeft onderzoek uitgemaakt. Leuk hè om te weten? Dus geen geld of snoep geven als je kleinkind een klusje voor je doet!

Taalvaardigheid testen

In het boek staan leuke manieren om taalvaardigheid van je kind te testen om te kijken of het getalbegrip heeft. Je kan er bijvoorbeeld spelenderwijs achter komen dat je kind heel goed is in kleuren. Het weet wat zalmroze en antraciet is, maar kijkt je glazig aan als je het over ‘tenzij’ of ‘mits’ hebt. En als je dat wilt oefenen kan je dat ook op een leuke en onnadrukkelijke manier doen door te zeggen: ‘je mag TV kijken mits je je rommel opruimt’ of ‘we gaan een ijsje eten, tenzij je liever een patatje hebt’.

Heeft je kind een goed ontwikkelde Theory of Mind? Oftewel kan het zich al verplaatsen in een ander? Dat test je bijvoorbeeld door in een luciferdoosje iets anders te stoppen: rozijntjes bijvoorbeeld. En als je kind heeft gezien dat er in plaats van de verwachte lucifers, rozijntjes in zitten, er een knuffel bij te halen en dan aan je kind te vragen: wat denk je dat de knuffel denkt dat er in het doosje zit? Als hij ‘rozijnen’ antwoordt, kan hij zich verplaatsen in de knuffel, als hij ‘lucifers’ antwoordt heeft hij nog niet een goed ontwikkelde Theory of Mind. Maar dat komt dan later wel hoor!

Er gaat ook een hoofdstuk over humor en wat kinderen leuk vinden. Een baby vindt het leuk als je hem scheetkusjes op z’n buik geeft, een kind vindt het leuk om de kieteldood te krijgen. Humor kan je als ouders stimuleren. En humor is erg fijn om te hebben, vooral als je kinderen in de puberteit komen of volwassen zijn. Dus voed je kind met humor op. Als je kind zijn chocomel omgooit over zijn bord, word niet boos maar zeg bijvoorbeeld: ‘Ja die aardappels wilden graag wat chocoladejus!’

Zo staan er nog veel meer leuke experimenten in. Met de interessante beschrijvingen van onderzoeken en de verklaringen maakt het een leuk en leerzaam boek.

Bestel hier

Je kind als proefkonijn. De 25 leukste psychologische tests voor thuis – Otje van der Lelij – Uitgeverij NW A’dam – 18,99 euro

https://partnerprogramma.bol.com/click/click?p=1&t=url&s=18465&f=TXL&url=https%3A%2F%2Fwww.bol.com%2Fnl%2Ff%2Fje-kind-als-proefkonijn%2F9200000055635454%2F&name=Je%20kind%20als%20proefkonijn&subid=afbeelding

The post Je kind als proefkonijn met tests voor thuis appeared first on MoodKids.

]]>
Protocol voor carnaval op school. Alsjeblieft zeg.. https://www.moodkids.nl/opvoeden/2018/02/10/school-protocol-voor-carnaval Sat, 10 Feb 2018 09:00:46 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=36092 De dochter van een vriend had laatst een momentje dat ik herkende uit De Luizenmoeder. Haar zoontje mocht voor carnaval verkleed naar school. Nou dat kwam goed uit, want dan kon hij zijn favoriete tijgerpak aan. Moeder blij en kind blij. Maar wie schetste haar verbijstering toen de juf haar wees op de brief die alle […]

The post Protocol voor carnaval op school. Alsjeblieft zeg.. appeared first on MoodKids.

]]>
De dochter van een vriend had laatst een momentje dat ik herkende uit De Luizenmoeder. Haar zoontje mocht voor carnaval verkleed naar school. Nou dat kwam goed uit, want dan kon hij zijn favoriete tijgerpak aan. Moeder blij en kind blij.

Maar wie schetste haar verbijstering toen de juf haar wees op de brief die alle ouders hadden moeten lezen met de regels voor carnaval. Jawel, een school protocol voor carnaval… Daarin stond dat verklede tijgers, leeuwen, dino’s en beren niet waren toegestaan.

School protocol voor carnaval

Immers, de kinderen gaan zich dan ook zo gedragen en dan zou het niet meer in de hand te houden zijn. Serieus, een schoolplein vol kleuters die in een dierentuin verandert, is niet meer in de hand te houden? Mogen ze dan ook geen piratenpak aan, legeroutfit aan of als heks verkleed? Want daar gaan ze zich dan ook naar gedragen. Ja logisch, ze gaan dat uitbeelden. En heeft de juf of meester het dus niet meer in de hand?

Wat mag dan wel? Elfenpakken, kabouteroutfit of poes, mag dat wel? Of gaan ze zich dan als katje gedragen en heb je de poppen aan het dansen? Mogen de kinderen dus alleen verkleed als lief en onderdanig schepsel komen? Omdat er dan geen kans is dat ze wild en levendig worden? De aap de tijger achterna zit? De leeuw grommend de kabouter bespringt. De rover de ridder aanvalt? Kijk dat je op school pistolen en zwaarden verbiedt, ok. Maar laat kinderen hun fantasie toch lekker uitleven. Ben je bang voor te veel agressie, maak dan met de kinderen afspraken wat wel mag. Wel elkaar achterna zitten, maar elkaar geen pijn doen. De leeuw is misschien sterk, maar de dino is veel groter. De poes is weer slimmer. Laat ze dat spelen.

Of laat ze een verhaal uitbeelden. Bijvoorbeeld dat de leeuw de koning van de dieren is en dat hij moet zorgen dat alle dieren vredig met elkaar samenleven en elkaar moeten helpen. Dan krijg je al meteen een andere dynamiek op het schoolplein.

Verkleden in belangrijk voor kinderen

Verkleden en in de huid van een ander kruipen is belangrijk voor kinderen. Als je zelf verlegen bent, kan je in je tijgerpak een heel andere kant van jezelf ontdekken en uitbeelden. Of als je vadertje en moedertje speelt, kan je dingen die thuis gebeuren of tegen je gezegd worden, nu eens van de andere kant beleven. Nu geef jij als ‘vader’ je kind een advies of kan je voelen hoe het is als je ‘kind’ niet luistert.

Dus laat kinderen alsjeblieft in de huid van een ander kruipen en wees niet angstig dat dat uit de hand loopt. Kinderen zijn niet gek. Geef ze wel regels en grenzen.

boek charlotte

 

Over geweren

Op de crèche van mijn kinderen was er een keer een issue dat heel hoog opliep. Een paar jongetjes was voortdurend met geweren aan het rondlopen en schieten. De geweren waren overigens  stokken die ze in de crèchetuin gevonden hadden. Daarmee waren ze soldaatje aan het spelen. De leidsters maakten zich erg ongerust dat dat spel veel agressie zou ontwikkelen en wilden dat de ouders ingrepen. Die jongens zijn nu echt opgegroeid tot lieve en sociale volwassenen.

Zelf had ik een luizenmoeder-momentje bij mijn jongste zoon. We hadden toen de kinderen klein waren geen speelgoedpistolen in huis, terwijl mijn jongste zoon heel erg gefascineerd was door alles wat met het leger te maken had. Dat begreep mijn zwager die die fascinatie als kind ook had en gaf mijn zoon een oud geweer. Daar waren wij niet zo blij mee, maar hij mocht hem wel aan zijn muur hangen. Op een middag werd een vriendje bij ons opgehaald en toen de moeder onderaan de trap stond en ik de jongens riep om naar beneden te komen, kwamen ze met dat enorme geweer naar beneden. De moeder schrok zich dood en ik lachte maar wat schaapachtig. Vanaf die tijd mochten ze binnenshuis met dat geweer spelen, waardoor de fascinatie vanzelf weer over ging. Het zijn nu allebei heel vredelievende rechtenstudenten.

Nogmaals, kinderen zijn niet gek. Geef ze regels en grenzen.

Hebben jullie op school ook protocollen over verkleden en speelgoed? We zijn benieuwd. Deel ze met ons op Facebook.

(c) Can Stock Photo / stu99

The post Protocol voor carnaval op school. Alsjeblieft zeg.. appeared first on MoodKids.

]]>
‘Geef dat kind een slok jenever’ volgens de vrolijke opvoedtantes https://www.moodkids.nl/opvoeden/2018/02/07/review-geef-dat-kind-een-slok-jenever Wed, 07 Feb 2018 09:00:06 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=36000 Ik ben helemaal vrolijk, nadat ik het uitermate geestige boekje ‘Geef dat kind een slok jenever‘ van de ‘Vrolijke opvoedtantes Els en Do’ heb gelezen. Een heel grappig no-nonsenseboek met allerlei antwoorden op opvoedvragen, die hen door ouders gesteld werden en die eerder in Kek Mama zijn verschenen. In het boek ‘Geef dat kind een […]

The post ‘Geef dat kind een slok jenever’ volgens de vrolijke opvoedtantes appeared first on MoodKids.

]]>
Ik ben helemaal vrolijk, nadat ik het uitermate geestige boekje ‘Geef dat kind een slok jenever‘ van de ‘Vrolijke opvoedtantes Els en Do’ heb gelezen. Een heel grappig no-nonsenseboek met allerlei antwoorden op opvoedvragen, die hen door ouders gesteld werden en die eerder in Kek Mama zijn verschenen.

In het boek ‘Geef dat kind een slok jenever. Opvoedvragen beantwoord met de kennis van toen en nu‘ geven ze antwoord op vragen als bijvoorbeeld hieronder:

‘Ik erger me aan vriendinnen die onze telefoongesprekken altijd onderbreken als hun kind iets aan ze vraagt. Waarom zeggen ze niet gewoon: ‘Nou even dimmen Marietje. Mama is aan het bellen.’ Bij hun antwoord halen ze vaak de opvoedmethodes van de vorige generatie(s) aan of vragen een oude buurvrouw die zelf negen kinderen heeft opgevoed om raad.  ‘De tantes raden u aan om duidelijke spelregels met uw vriendinnen af te spreken. Tijdens het bellen wordt niet met kinderen geconverseerd. Is dat niet mogelijk dan raden wij aan de betreffende vriendinnen louter nog te whatsappen. Dat zal ze leren.’

Of: ‘ Ik ben gek op mijn dochters van zes en acht, maar niet op hun geruzie (…) Ik word er zo moe van, lieve tante Els en Do. Wat te doen?’  ‘Laat uw dochters het zelf uitzoeken en ga ondertussen heerlijk op de bank liggen met een fijn boek, tijdschrift of uw smartphone. Als het geruzie te luidruchtig wordt, zet u een koptelefoon op.’

Generatieverschil in opvoeden

Dorine, Els en ik zijn alledrie van de generatie die in de 50-er jaren geboren zijn en die ook zelf bewust voor kinderen gekozen hebben. Zo’n beslissing om een kind op de wereld te zetten is eigenlijk te groot, zeggen Do en Els. De meeste kinderen worden tachtig jaar en ouder. Dus dat is een behoorlijk project. Als ouder word je dan gedwongen in de rol van gastheer en -vrouw die hun kinderen hebben uitgenodigd op een feest. Als de gasten zich dan niet amuseren, hebben de ouders gefaald. De generatie ouders van nu worstelt vaak met de vraag: ben ik een luie ouder of een helicopterouder?  Wat moet ik doen: mijn kind het zelf laten uitzoeken of voor hem op de bres springen? Geef ik hem wel genoeg complimenten? Of prijs ik hem weer te veel de hemel in? Et cetera.

De generatie van onze ouders hadden die keuzes niet. Die waren in de oorlog opgevoed en die vonden dat je aanvaarding moest leren en daarvoor had je ontberingen nodig. Dat is de generatie die huilbaby’s in de kelder liet slapen. zodat niemand ze hoorden. Die (ok extreem) een slokje jenever door de fles melk van hun kind mengde zodat het daarna heerlijk sliep. Die als hun kind gepest werd, vond dat ze maar moesten leren om voor zichzelf op te komen. Lukte dat niet, nou ja pech. Daar werd je hard van.

Tips van de tantes bij echtscheiding

Een paar lekkere nuchtere tips van de Opvoedtantes omtrent echtscheiding:

  1. Bij een nieuwe partner minstens een jaar wachten met hem of haar uitnodigen thuis. Dan pas weet je of de man of vrouw in kwestie een blijvertje is. “Het grote misverstand van de eenentwintigste eeuw is dat kinderen gelukkig zijn als hun ouders gelukkig zijn. Tot op zekere hoogte klopt het, maar er is een grens. Ouders die hun kinderen lastig vallen met hun liefdesleven.”
  2. Of deze tip bij een nieuwe partner van je ex waar je kinderen enthousiast over zijn en die jij juist een trut vindt. “Kruip in de huid van moeder Theresa. Verman u. U zou juffrouw Trut eigenlijk moeten koesteren. Hoe, dat weten wij ook niet precies. Voodoo? Mindfulness? Meditatie? Therapie? Een nieuwe man? Tinderen? Een boek over jaloezie lezen? Wij wensen u alle kracht van de wereld.”
  3. Wat dacht je van het antwoord op de vraag: hoe vertellen wij onze kinderen dat we gaan scheiden?’ “Samen. Doe elkaar voor Het Gesprek een belofte – dat jullie je gezamenlijk product, de kinderen – piekfijn zult afleveren. Houd een gezinsomhelzing en zeg dat jullie er alles aan gaan doen om vriendjes te blijven. En blijf dat. Al kan je elkaars ogen wel uitkrabben.”

Succes en veel plezier met de oergeestige maar ook echt fijne en ontnuchterende opvoedadviezen van tante Do en tante Els!

Bestellen?

Geef dat kind een slok jenever – Dorine Hermans en Els Rozenbroek – Uitgeverij Het Spectrum – 15 euro

The post ‘Geef dat kind een slok jenever’ volgens de vrolijke opvoedtantes appeared first on MoodKids.

]]>
Op avontuur met de kindercoach met leuke suggesties voor thuis https://www.moodkids.nl/opvoeden/2018/01/18/kindercoach-leuke-suggesties-voor-thuis Thu, 18 Jan 2018 09:00:49 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=35677 Er zijn duizenden kindercoaches in Nederland en nog eens een heleboel mensen die overwegen om kindercoach te worden. Ik krijg regelmatig de vraag van een aankomende kindercoach of hij of zij een keer met me mag komen praten over het vak en wat de perspectieven zijn. Ik ga er altijd op in omdat ik het […]

The post Op avontuur met de kindercoach met leuke suggesties voor thuis appeared first on MoodKids.

]]>
Er zijn duizenden kindercoaches in Nederland en nog eens een heleboel mensen die overwegen om kindercoach te worden. Ik krijg regelmatig de vraag van een aankomende kindercoach of hij of zij een keer met me mag komen praten over het vak en wat de perspectieven zijn.

Ik ga er altijd op in omdat ik het gewoon leuk vind om over mijn vak te praten en het heerlijk is om weer in gedachten terug te gaan naar de kinderen die ik heb gecoacht. De vraag welke opleiding geschikt is, is moeilijk te beantwoorden. Er zijn er zoveel verschillende, daar kan ik geen advies over geven. Ik ken er maar één: de opleiding die ik zelf heb gedaan.

Nu kreeg ik een leuk boek toegestuurd, die ook bij de zoekvraag past. Namelijk Op avontuur met de kindercoach van Jeannette Stam (248Media Uitgeverij). Ik ken haar niet persoonlijk, maar ik weet dat Jeannette een ervaren kindercoach is die al gepubliceerd heeft en Coachee! gebruik ik ook in mijn praktijk.

Op avontuur met de kindercoach is een handig boek voor beginnende kindercoaches om zich te oriënteren en ook voor coaches en anderen die al met kinderen werken. Ik heb vooral een aantal leuke suggesties en oefeningen uit haar boek gehaald, die je ook als ouder met je kind kan doen.

# Kwaliteitenspel

Nicole heeft al een keer geschreven over het kwaliteitenspel dat ze met man en zoon deed. Ze was er erg enthousiast over. Jeannette geeft een leuke suggestie om verder onderzoek naar kwaliteiten te doen. Zoek er je persoonlijke top tien uit en/of dat van je kind als je met de kaartjes werkt. Of schrijf er tien op losse papiertjes. Ga dan uitzoeken welke kwaliteit op nummer één staat en stel vragen als: welke is je belangrijkste kwaliteit en waarom? Welke staat boven de ander? Wanneer zet je deze kwaliteit in? Welke heb je nodig om je doel te bereiken?

boek charlotte

 

# Kracht

Een andere leuke werkvorm om de kracht van je kind – kracht die energie geeft – te voelen is de volgende. ‘Ki’-kracht noemt Jeannette die. Laat je kind op de grond staan als een boom en til hem vervolgens van achter, met je armen om zijn middel, op. Daarna laat je je kind een visualisatie doen door zich voor te stellen dat hij een boom is die met zijn wortels zó stevig in de grond staat dat hij niet meer is op te tillen. Je merkt dan dat je hem inderdaad niet meer kan optillen. Zo’n visualisatie kan dus helpen om zich steviger te voelen. Dat kan bijvoorbeeld helpen in moeilijke situaties in de klas of op het schoolplein.

# Magische cirkels

Leuk om buiten te doen, of binnen met hoepels. Stel je kind heeft moeite met slapen en je wil onderzoeken wat zijn overtuigingen zijn. Praat eerst met hem over de situatie. Hij ligt in bed en kan niet inslapen, want hij ligt aan school te denken en maakt zich zorgen of zijn spreekbeurt wel goed zal gaan.

Teken met stoepkrijt drie cirkels. Laat je kind in één van de cirkels gaan staan. Dat is de neutrale cirkel. Schrijf in de andere cirkels: slecht gevoel en goed gevoel. Laat je kind van de neutrale cirkel in de goed gevoel cirkel stappen en vraag: ‘Wat voel je nu? Welke gedachten heb je hier?’ Het kan bijvoorbeeld zeggen: ‘ik voel me fijn, want ik heb mijn spreekbeurt goed voorbereid en geoefend. Ik denk dat als ik even iets niet weet, ik gewoon rustig blijf en op mijn papiertje kijk’.

Kindercoach Charlotte schreef een review over 'Op avontuur met de kindercoach' van Jeannette Stam. Een handig boek voor beginnende kindercoaches en ouders met leuke kindercoach suggesties voor thuis. Charlotte licht er een aantal uit.

Dan laat je je kind weer in de neutrale cirkel stappen. Dan vraag je hem om in de slecht gevoel cirkel te gaan staan en stel je dezelfde vragen:’Wat voel je nu? Welke gedachten heb je hier?’ Je kind kan bijvoorbeeld antwoorden: ‘Ik voel me zenuwachtig. Ik denk dat de anderen mijn spreekbeurt niet interessant vinden.’

Dan mag hij weer terugstappen naar de neutrale cirkel en de vragen ook beantwoorden. Doe dit een paar keer: naar goed gevoel en slecht gevoel (altijd via de neutrale cirkel) en schrijf op welke overtuigingen je kind uitspreekt. En vraag aan je kind wat het wil met deze overtuigingen: weggooien? Boven zijn bed hangen? Of iets anders?

Bestel hier

Op avontuur met de kindercoach – Jeannette Stam – 248 Media Uitgeverij – 21,95 euro

The post Op avontuur met de kindercoach met leuke suggesties voor thuis appeared first on MoodKids.

]]>
Spijker: mooie theatervoorstelling over lastige, ruziënde en onmogelijke ouders https://www.moodkids.nl/opvoeden/2018/01/15/spijker-theatervoorstelling-echtscheiding Mon, 15 Jan 2018 09:00:08 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=35809 Toen één van mijn vriendinnen 15 jaar geleden ging scheiden, miste ze boekjes, of andere dingen voor haar dochters als hulp bij het omgaan met alle veranderingen in hun leven. Gelukkig is daar tegenwoordig veel in verbeterd. Je hebt kindercoaches, KIES (Kinderen in echtscheidingssituaties), websites, buddy’s van Villa Pinedo, Kindbehartigers en allerlei boeken. Kinderen en ouders […]

The post Spijker: mooie theatervoorstelling over lastige, ruziënde en onmogelijke ouders appeared first on MoodKids.

]]>
Toen één van mijn vriendinnen 15 jaar geleden ging scheiden, miste ze boekjes, of andere dingen voor haar dochters als hulp bij het omgaan met alle veranderingen in hun leven. Gelukkig is daar tegenwoordig veel in verbeterd. Je hebt kindercoaches, KIES (Kinderen in echtscheidingssituaties), websites, buddy’s van Villa Pinedo, Kindbehartigers en allerlei boeken.

Kinderen en ouders hoeven niet meer alleen te staan in het zoeken naar ondersteuning. In mijn boek ‘Hoe houd je het gezellig thuis?’ heb ik een aantal tips en leuke werkvormen voor ouders en kinderen om met echtscheiding om te gaan.

boek charlotte

Kinderen en echtscheiding

Ik heb in mijn praktijk regelmatig ouders en kinderen die met echtscheiding te maken hebben. Gelukkig zijn het meestal liefdevolle ouders die hun kinderen op de eerste plaats zetten. En  proberen om die zo prettig mogelijk door te laten gaan. Die luisteren naar het verdriet en de wensen van hun kind. Natuurlijk zijn er ook ouders die overweldigd worden door hun eigen verdriet. Die weinig plaats hebben voor de gevoelens voor hun kind. Of die zoveel wraakgevoelens naar hun ex hebben dat ze daar helemaal door geobsedeerd zijn. Of al snel met een nieuwe partner op de proppen komen en zeggen: ‘Ik ben nu gelukkig, dus we gaan nu genieten en niet meer zeuren over wat geweest is’.

Als kindercoach luister je naar het kind. Help je het met het verwerken en omgaan met de scheiding en geef je de ouders ook tips wat zij kunnen doen en laten.

Spijker: voorstelling over scheiden

Ik heb nog een andere goede tip. Ga met je (klein)kind, buurmeisje of neefje naar deze voorstelling: ‘Spijker, een hartversterkertje voor kinderen met onmogelijke ouders’ van de Toneelmakerij.

Ik was aanwezig bij de try-out in een zaal vol kinderen en ouders, opa’s en oma’s.  Het was een humoristische voorstelling, maar ook met een bittere en verdrietige kant. Het liet goed zien en horen hoe er voor een kind letterlijk ‘geen ruimte’ is in huis als de ouders voortdurend aan het vechten zijn. In dit gezin hadden de ouders het huis in tweeën gedeeld, omdat er geen geld was om in twee huizen te wonen.

Er is tegenwoordig veel informatie voor kinderen waarvan de ouders gaan scheiden of gescheiden zijn. Je hebt kindercoaches, KIES-coaches, buddy's van Villa Pinedo, Kindbehartigers en allerlei websites en boeken. Ook is er nu een theatervoorstelling: Spijker. Onze kindercoach Charlotte bezocht de try-out.

Ook werden de gevoelens duidelijk die kinderen vaak (onterecht) hebben bij een scheiding. Als ze denken dat het aan hun ligt, omdat de ouders liever een ander kind hadden gehad. Of omdat het denkt dat het de ouders te moeilijk heeft gemaakt. Of dat het hoopt en zijn best doet om de ouders weer bij elkaar te krijgen en dan tot gekke acties komt. Zoals Spijker, die met hulp van een grappig dakloos meisje de boel gaat opschudden en een krankzinnige oplossing zoekt voor het feit dat zijn ouders te veel met elkaar bezig zijn en hem totaal niet zien staan.

Allemaal dingen die wel door de hoofden van kinderen kunnen gaan. Dit toneelstuk is een goede aanleiding om er met kinderen over te praten. Eens te vragen waarmee jouw kind als oplossing zou komen in het geval van ruzie of problemen van ouders.

De voorstelling wordt in het hele land gespeeld (kijk hier voor de speeldata) en zal ook op scholen gespeeld worden. Fijn voor kinderen om op deze manier naar scheiding te kijken en er na afloop in de klas over te praten.

Parentshouse

In de krant las ik vorige week dat er ook in Amsterdam een tijdelijk opvangshuis is voor ouders in scheiding: Parentshouse. Daar kan één van de ouders een tijdje op adem komen en zoeken naar een nieuw huis. Zo krijg je geen toestanden als bij Spijker thuis. Waarin de ouders die helemaal klaar met elkaar zijn, noodgedwongen samen leven. Helaas zijn er niet voor alle ouders plaats in deze Parentshouses en je kan er maximaal een jaar blijven. Maar het kan wel even lucht geven in moeilijke tijden.

Echtscheiding is niet iets dat je als ouders en kinderen louter en alleen samen moet gaan aanpakken. Er is gelukkig steeds meer hulp en begrip van buiten.

Kijk hier voor de speeldata voor de voorstelling Spijker

The post Spijker: mooie theatervoorstelling over lastige, ruziënde en onmogelijke ouders appeared first on MoodKids.

]]>
Wat als je kind heimwee heeft… https://www.moodkids.nl/opvoeden/2017/12/22/heimwee-tips Fri, 22 Dec 2017 09:00:46 +0000 https://www.moodkids.nl/?p=34695 Mijn zoon had vanaf de crèche een boezemvriendje die helaas na een paar jaar basisschool ging verhuizen. De jongens bleven elkaar veel zien en mijn zoon vond het fantastisch om bij zijn vriendje, dat enig kind was, te logeren. Ze konden heerlijk buiten spelen in de boomhut, ravotten met de buurhond en eindeloos spelletjes doen […]

The post Wat als je kind heimwee heeft… appeared first on MoodKids.

]]>
Mijn zoon had vanaf de crèche een boezemvriendje die helaas na een paar jaar basisschool ging verhuizen. De jongens bleven elkaar veel zien en mijn zoon vond het fantastisch om bij zijn vriendje, dat enig kind was, te logeren.

Ze konden heerlijk buiten spelen in de boomhut, ravotten met de buurhond en eindeloos spelletjes doen met ouders die veel meer tijd voor hun kind hadden/maakten dan wij.

Natuurlijk wilde mijn zoon ook graag dat zijn vriendje bij ons kwam logeren. Dat was wel wat moeilijker, want zijn vriendje had veel last van heimwee. Gelukkig was het een dapper mannetje en verzamelde hij zoveel moed bij elkaar dat het er eindelijk van kwam. Ik had het gepland op een weekend dat mijn man weg was, want ik had het idee dat het een lastige nacht zou worden en hij uiteindelijk bij mij in bed zou belanden. En zo gebeurde het ook.

boek charlotte

 

Zijn vriendje had heimwee

Hij begon dapper bij mijn zoon op de kamer, en terwijl de eerste heerlijk lag te slapen, lag vriendje huilend wakker en wilde zóóó graag naar zijn eigen bedje thuis. Hij miste zijn moeder en wist niet wat hij kon doen en kwam steeds naar beneden. Ik troostte hem, erkende zijn verlangen om zijn moeder te bellen of naar huis terug te gaan en besprak met hem hoe hij hier toch kon blijven, want van terug naar huis was geen sprake. Aan leuke dingen denken die hij de volgende dag met ons zou gaan doen, een foto van zijn moeder naast zijn bed leggen, de knuffel die naar thuis rook in zijn armen nemen. Alles hielp maar tijdelijk en uiteindelijk mocht hij bij mij in bed en viel hij in slaap.

Bij elke logeerpartij (want hij zette door!) ging het beter: meestal kwam hij nog wel één of twee keer uit bed, maar als ik hem dan even knuffelde en met hem sprak over zijn heimwee en zei dat ik het begreep en dat hij best even verdriet mocht hebben en een boekje voorlas, ging het weer. Tot hij er uiteindelijk helemaal overheen was en samen met mijn zoon op zeilkamp ging.

Heb je ook een kind dat heimwee heeft als hij ergens anders logeert? Of als je een paar dagen van huis bent? Kindercoach Charlotte heeft handige tips!

Tips bij heimwee

Een paar tips bij heimwee:

  • geef je kind iets mee met de geur van jou: een sjaaltje met jouw parfum bijvoorbeeld.
  • geef jouw foto mee
  • laat het een eigen kussen meenemen en een knuffel
  • bespreek van tevoren hoe de logeerpartij zal gaan, wat hij/zij kan verwachten en wat kan helpen als je kind de heimwee voelt opkomen
  • spreek met je kind af dat je het niet gaat ophalen want dan zeg je eigenlijk: nee het is hier inderdaad niet fijn
  • laat het ook niet naar huis bellen want dat versterkt het gevoel van heimwee maar. Als het contact wil hebben, kan dat beter in de vorm van een een kaartje of mailtje sturen
  • bespreek met je kind dat doorzetten en ergens iets van maken hele goede en nuttige kwaliteiten zijn

Heb jij ook een kind met heimwee? Wat doe jij? Wat helpt jouw kind? Praat met ons mee op Facebook.

Succes!

(c) Can Stock Photo / kryzhov

The post Wat als je kind heimwee heeft… appeared first on MoodKids.

]]>